De zweepslagen van de Islam

                                                                        

We leven op voet van oorlog en dat al jaren, we beseffen het alleen niet. De teksten van de koran zijn eenoorlogsverklaring aan alles wat niet islamitisch is. De koran roept op tot strijd tot de wereld van Allah is. De perverse beloningen die de koran belooft zijn buit en slaven of de martelaarsdood die recht geeft op een paradijselijk leven. De aanslagplegers in Parijs kozen voor het laatste.

We zijn niet in oorlog met moslims, we zijn in oorlog met een ideologie die hen motiveert om de Allah uit de koran tevreden te stellen. Hoe maakt niet uit, de ethiek van de strijdbare islam kan worden omschreven als: ‘het doel heiligt de middelen’. De westerse waarden moeten worden gegeseld want de westerse waarden staan haaks op die van de islam en vormen een bedreiging voor de islam.

Tussen alle islamitisch geweld waarmee we de afgelopen week weer werden geconfronteerd, kreeg een berichtje uit de islamitische wereld veel te weinig aandacht. Maar tien regeltjes in mijn ochtendkrant.  Het betreft de veroordeling van de Saoedische blogger Raif Badawi die in Saoedi Arabië werd veroordeeld voor tien jaar cel en duizend zweepslagen omdat hij de islam zou hebben beledigd. De zweepslagen van de islam treffen niet alleen degenen die zich in het Westen verzetten tegen een totalitaire ideologie, ze treffen ook moslims die zich aan kritiek wagen. De waarheid in islamitische landen zit maar al te vaak in de gevangenis, wordt gegeseld, vermoord of wettelijk omgebracht.  Duizend zweepslagen overleef je niet.

De aanslagen in Parijs en de straf voor blogger Raif Badawi komen uit dezelfde bron. De reputatie van de islam, van de koran en van de profeet dient onberispelijk te blijven, boven iedere twijfel verheven te zijn en ‘in submission’ erkend te worden als de ultieme waarheid. Die zogenaamde waarheid wordt met geweld en intimidatie beschermd.

Islamkritiek wordt in Nederland ook nauwelijks geduld. Bekende critici worden gemarginaliseerd en

gedemoniseerd. Het zijn er maar weinig die de moed hebben om het voor hen op te nemen. De islam in Nederland is druk bezig om critici met nieuwe zweepslagen te geselen. De islamcriticus is fobisch en islamofobie staat gelijk aan racisme. De beschuldiging van racisme is een zweepslag, het is verbale intimidatie en ondermijning van reputaties en het werkt. Bekende moslims als Marcouch en Elforkani waren voor de aanslag in Parijs druk bezig met de campagne om islamkritiek als racistisch te bestempelen.  Hun actie komt uit dezelfde bron als de aanslagen in Parijs, het straffen van de blogger Raif Badawi en de vele andere aanslagen op het onthullen van de waarheid en de vrijheid van meningsuiting.

De campagne om islamkritiek tot racisme te verklaren maakt handig gebruik van de Nederlandse wetgeving die racisme verbiedt en van de bestaande gevoeligheid voor termen die ontleend zijn aan de holocaust. Met de gedachte: ‘dat nooit meer’, trapt een deel van de Nederlandse bevolking (de politiek correcten) in de uitgezette val en zijn blind voor de oorlog die de Islam voert tegen westerse waarden.

Na de aanslagen in Parijs haasten figuren als Marcouch en Elforkani zich om te verklaren dat terrorisme met harde hand moet worden bestreden en dat terrorisme  geen islam is. Dat ze zelf aan verbale terreur doen met de campagne om islamcritici tot racisten te verklaren blijft op dit ogenblik even op opportunistische wijze buiten beeld, maar zal als de ontzetting van de afgelopen week is geluwd wel weer gerevitaliseerd worden. Het is immers een plicht die uit de koran voortvloeit. Ineke van de Valk, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam schreef een pseudo-wetenschappelijk  boek om de campagne te steunen en ik vraag me af hoeveel geld ze daarmee voor de universiteit heeft binnengehaald. De islam betaalt goed voor dat soort dingen. Met haar slachtofferretoriek heeft ze politiek correct Nederland tot collaboratie weten te bewegen. Veel zweepslagen worden uitgedeeld door politiek correct Nederland.

Ook Aboutaleb veroordeelde het terrorisme, maar niet de broedstoof die het voortbrengt. De meest wenselijke stap liet hij na. De reputatie van de  islam mag niet besmeurd worden, daarom moet het terrorisme publiekelijk van de islam worden gescheiden. Het is een vorm van schijnheiligheid.

Moediger was Laila Ezzeroli in de opiniebijlage van de Volkskrant van 10 januari 2015.  Ze schrijft: “Ik denk dat we geen afstand moeten nemen van radicaliserende moslims. We moeten juist ondubbelzinnig  zijn en erkennen dat ze een deel van ons zijn. De vijand is uit ons voortgekomen. Uit onze schoot en huizen, uit onze religieuze apologetiek, uit onze boosheid……”

Ondubbelzinnige taal, waarbij de dubbelzinnigheden uit de islamretoriek van op televisie pratende verbale jihadisten in al hun valsheid aan het kruis wordt genageld.

Europeanen roepen ‘Je suis Charlie’, Laila Ezzeroli is een ‘Charlie’, ze voegt de daad bij het woord. Bijna alle moslims weten dat de analyse van Ezzeroli waar is. Het zou daarom mooi zijn als moslims moedig zouden roepen ‘Ik ben Laila’, maar dat mogen ze niet van hun geloof. En daar, precies daar, zit het probleem van de islam. Je mag alleen wat het geloof voorschrijft. Als je je daar niet aan houdt volgen er zweepslagen.

Booslims slaan toe in Parijs

Terrorsisten worden bejubeld als helden

7 januari 2015 kan in ons geheugen worden opgeslagen naast 2 november 2004 toen Theo van Gogh werd vermoord. De aanslag op de redactie van Charlie Hebdo is twaalf keer de moord op Theo van Gogh las ik ergens. Klopt, maar de gebeurtenissen zijn in hun invloed vergelijkbaar.

De vrijheid van meningsuiting in Nederland was na 2 november 2004 niet meer dezelfde. Hetzelfde zal in Frankrijk ook gebeuren. Als de eerste emoties, die mensen doen verklaren dat ze niet bang zijn en dat ze Charlie Hebdo zijn (Je suis Charlie Hebdo) zullen zijn weggeëbd, zal iedereen in Europa zich realiseren dat kritiek uitoefenen op de islam een keuze is die risico’s met zich meebrengt. Balie-directeur Yoeri Albrecht verklaarde naar aanleiding van de aanslag in Parijs dat in Nederland de vrijheid van meningsuiting al lang onder druk staat. Hij wil zijn personeel en publiek risico’s besparen door af te zien van manifestaties die aanstoot kunnen geven. Youp van het Hek verklaarde dat hij op zijn woorden let.

Moslims die de teksten van hun religie letterlijk nemen zijn snel gekwetst. Een kritische of badinerende opinie over de Islam kan ze in woede doen ontsteken. Voor de redactie van Charlie Hebdo was geen enkele religie heilig, alleen vanuit de islam kwamen er bedreigingen op hun teksten en spotprenten. Daar is een verklaring voor. In de tribale cultuur van de meeste moslims wordt kritiek op hun religie gezien als een vijandige daad die vergolden moet worden. Binnen hun cultuur gebeurt dat ook tussen stammen onderling. Philip Salzman, een Canadese antropoloog heeft na 20 jaar veldwerk de tribale culuur uitvoerig in beeld gebracht in zijn boek ‘Culture en conflict in the Middle East’. Afschrikking, dreiging en als het nodig is geweld vormen het gereedschap waarmee stammen onderling hun verhouding regelen in wat Salzman ‘Balanced opposition’ noemt. Het boek is helaas nog steeds niet vertaald in het Nederlands.

In Europa wordt die tribale cultuur niet goed begrepen en bestaat er afkeer en angst om culturen van andere volkeren negatief in beeld te brengen. Onze universiteiten hebben al meerdere generaties menswetenschappers opgeleid met het idee dat het niet correct is om iets over andere culturen te zeggen. Het zijn de generaties van politiek correcten die het vermanende vingertje opsteken zodra ze iets negatiefs over andere culturen tegen komen. Die houding heeft ook zijn weg gevonden naar de media, het onderwijs, de politiek en het bestuur. Islamisten, in dit verband duid ik ze altijd aan als ‘verbale jihadisten’, maken daar handig gebruik van. Ze manoeuvreren de islam en moslims in een slachtofferrol en weten altijd weer steun te krijgen uit het politiek correcte deel van Nederland. Critici van de islam worden daardoor stelselmatig gemarginaliseerd en gedemoniseerd. Wie de vinger op de zere plek legt wordt veroordeeld. Fouad Sidali is een goed voorbeeld van wat ik met ‘verbaal jihadisme’ bedoel. Na de omstreden uitspraken van Wilders (minder, minder, ……) zette hij de opinievorming op scherp met zijn tweet: “Hitler is onder ons, in de gedaante van Wilders….” Godwins zijn het geliefde instrument van verbale jihadisten omdat ze weten dat ze daarmee een gevoelige snaar  raken die de door hen gewenste reactie kan oproepen. Het meest trieste resultaat van samenwerking tussen verbale jihadisten en vooringenomen wetenschappers vinden we in het boek van Ineke van der Valk (UvA) waarin ze betoogt dat islamcritici islamofoob zijn en dat islamofobie een vorm van racisme is. Met medewerking van een Marokkaanse organisatie is het boek vertaald in het Frans en Engels.

 Islamkritiek wordt binnen onze samenleving op die manier ondermijnd. Reputatiebeschadiging is het lot van degene die het waagt om buiten de door politiek correcten getrokken lijnen te treden. Het is een effectieve manier van sociale controle die de vrijheid van meningsuiting aan banden legt. Ien Dales zei als minister van Binnenlandse Zaken eens dat ‘een beetje integriteit niet bestaat’. Hetzelfde kan gezegd worden van de vrijheid van meningsuiting. Dat was ook de insteek van de redactie van Charlie Hebdo die tegen alle druk in zich niet liet intimideren. In Nederland zou je ‘Geen Stijl’ als voorbeeld daarvan kunnen zien. Politiek correct Nederland als slippendrager van de verbale jihadisten hebben dat medium effectief van een slechte reputatie weten te voorzien.

 Je hebt de rauwe en brute moord op de redactie van Charlie Hebdo en daarnaast de stelselmatige verbale sluipmoord op de vrijheid van meningsuiting van degenen die net zo openhartig willen spreken of schrijven over de islam als over het katholicisme. Het laatste brengt geen risico’s met zich mee, het eerste wel en daar wringt de schoen.

 Terrorisme moet worden bestreden. We moeten echter niet vergeten dat terrorisme hooguit het meest in het oog springend deel is van de islamisten die het korangebod om de wereld voor Allah te veroveren als opdracht zien. Islamisten voorzien moslimpopulaties van negatieve oordelen over westerse waarden en westerse politiek. Ze stellen met behulp van de thuislanden alles in het werk om die populaties opgesloten te houden in wat Ayaan Hirsi Ali een gevangenis pleegt te noemen. Die populaties vormen de broedstoof van het jihadisme en islamofascisme. Terrorisme moet worden bestreden. De meest effectieve manier op langere termijn is echter de cultuur te bestrijden die terrorisme voortbrengt.

 Annabel Nanninga schreef naar aanleiding van de aanslag in Parijs op Jalta dat het oorlog is. Daar ben ik het mee eens. De inzet van die oorlog is onder woorden gebracht door de islamgeleerde Bassam Tibbi die al jarenlang de ontwikkelingen met grote bezorgdheid beschrijft. Er zijn twee mogelijkheden stelt hij: De islam wordt Europees of Europa wordt islamitisch. De redactieleden van Charlie Hebdo meldden zich met pen en tekenpotlood aan het front van die oorlog en zijn te zien als slachtoffers van de aan de gang zijnde oorlog.

 Ik bevind me in een complexe emotie. Boos, bang, verdrietig en cynisch tegelijk. Als ik me afvraag in welke wereld mijn kleinkinderen zullen leven, overheerst de angst voor het tribale geweld waar we geen verweer tegen hebben. Bij alle grote woorden over de vrijheid van meningsuiting en de vastberadenheid om terrorisme te bestrijden, valt telkens te horen dat we het geweld van jihadisten niet moeten toeschrijven aan de islam en moslims. Dat geeft me weinig vertrouwen. Overheden en politici die me vragen de broedstoof van het jihadisme te negeren vergelijk ik met de geruststellers die voor de watersnoodramp van 1953 meenden dat het risico te laag was om ons zorgen over te hoeven maken.

 Er zijn veel booslims. Statistieken wijzen uit dat er veel sympathie is voor de jihadisten. Het is moeilijk om ze te onderscheiden van moslims voor wie vrede echt iets betekent. De kernopdracht van de islam is om de wereld te veroveren voor Allah. Dat betekent oorlog. Daar zullen we nog veel last van houden alvorens er een algemeen besef ontstaat dat het dat is waartegen we ons moeten verweren. Voor mijn kleinkinderen hoop ik dat het dan niet al te laat is.

Is er voor de PvdA nog een weg terug?

                                                                        

Als we de Volkskrant van 9 december 2014 moeten geloven is Hans Spekman bezig de PvdA vanaf de grond opnieuw op te bouwen tot een partij waarin de doelgroep zich weer herkent. Maar het is de vraag of die doelgroep de partij, die veel kiezers van zich heeft vervreemd, nog wel vertrouwt.

Met Wim Kok kon arbeidend Nederland zich nog identificeren. De in 1986 door de Uyl naar de Tweede Kamer gehaalde Kok was groot geworden in de vakbond en met een timmerman als vader was hij een rolmodel voor het emancipatiestreven van de PvdA. ‘Sterk en Sociaal’ het motto van de PvdA was toen nog geloofwaardig. Daarna ging het bergafwaarts.

Kapperszoon en ex-Novib-directeur Ad Melkert was minister van Sociale Zaken onder Kok en volgde hem in 2002 op als lijsttrekker. Hij trof het niet. Hij beschikte over weinig charisma, in de verkiezingsdebatten maakte de als een komeet opgekomen Pim Fortuijn gehakt van hem. De tot volksheld uitgegroeide Pim Fortuyn werd kort daarna vermoord. Algemeen werd aangenomen dat de demonisering van Fortuyn door politieke partijen daar mede de oorzaak van was. De PvdA had zijn steentje stevig bijgedragen. PvdA-coryfee Marcel van Dam noemde Fortuyn in een televisiedebat ‘een minderwaardig mens’.

De eerste scheuren tussen de traditionele achterban en de PvdA werden omstreeks die tijd zichtbaar. Na Melkert traden achtereenvolgens Wouter Bos, Job Cohen en Diederik Samsom op als partijleider van de PvdA. Geen van hen slaagde er in om de harten van de traditionele achterban uit de volksbuurten te winnen. De benoeming van Ahmed Aboutaleb als burgemeester van Rotterdam werd er door de partij tegen de zin van veel Rotterdammers doorgedrukt en het aantal allochtonen in de fractie en andere politieke organen steeg gestaag.

De PvdA zou geprezen kunnen worden voor haar serieuze pogingen om het allochtone volksdeel te emanciperen en dat door beleid en politieke benoemingen zichtbaar te maken. Het leverde haar veel allochtone kiezers, maar ook veel problemen op. In het land werd steeds vaker gesproken over de Partij van de Allochtonen of de Partij van Allah. De keuze voor de emancipatie van allochtonen ging ten koste van de traditionele kiezers uit stadswijken die te maken kregen met de keerzijde van de instroom van Turken en Marokkanen en zich uit hun buurten verdreven voelden. In hun verzet en kritiek kregen ze ook nog eens te maken met negatieve framing. Ze waren xenofoob, spraken vanuit hun onderbuik of waren racistisch. De opkomst van de uit Amerika overgewaaide politieke correctheid is zeker mede aan de PvdA te wijten.

Met de Provinciale verkiezingen van 2015 in het vooruitzicht zien de polls er voor de PvdA dramatisch uit. Tegelijkertijd groeit bij vriend en vijand het besef dat het integratiebeleid faliekant is mislukt en dat daarmee ook het beleid waarmee de PvdA zich hartstochtelijk mee geprofileerd heeft op een royale mislukking is uitgedraaid. Partijleden met een islamitische achtergrond zijn niet altijd even betrouwbaar gebleken en in de toppen van de partij zitten islamisten als Marcouch en Sidali die met hun adviezen de partij regelmatig de verkeerde richting hebben uitgestuurd. De islamitische agenda is bij hen dominant gebleken terwijl ze de sociaal democraten naar de mond spraken.

Terwijl Spekman zich het vuur uit de sloffen loopt, Samsom langzaam afbrandt en de partij op een historische verkiezingsnederlaag afstevent, scharen de weggelopen kiezers zich voor een belangrijk deel achter de PVV van Wilders die het anti-islamstokje van de vermoorde Fortuyn heeft overgenomen.

Al die kiezers wilden aanvankelijk niets anders dan wat de PvdA voorstond: integratie. Maar ze hadden veel eerder door dat met de weg die de PvdA voorstond het niet zou lukken. Het werd te veel ruimte voor de islam en te weinig aandacht voor integratie. Het werd te veel Cohen en te weinig Spekman.

Er is een weg die de PvdA kan gaan om op de lange duur haar positie, mogelijk wat bescheidener, te heroveren. Die weg zou moeten beginnen met de nederige erkenning dat het door haar voorgestane beleid als mislukt moet worden beschouwd. Ze zou moeten vaststellen dat de Islam voortaan geheel op zichzelf is aangewezen en dat ze voluit voor integratie gaat als belangrijkste agendapunt voor de komende jaren.

Ik zie het de partij nog niet doen. Het zal wel een halfzachte en weinig geloofwaardige wending worden. Spekman kan zich nog zo het vuur uit de sloffen lopen, maar een belangrijk deel van de partij zal hem niet echt volgen. Ontwikkelingen gaan van begrafenis tot begrafenis zei een belangrijk man eens. Er moet nog heel wat politieke correctheid worden begraven en ondertussen zou het wel eens de Partij van de Allochtonen kunnen worden.

De dubbele agenda van de strijd tegen Islamofobie

                                                                           

De Islam heeft een imago-probleem. Sinds de aanval op de Twin-Towers raken steeds meer mensen zich bewust van de kanten van de Islam die tot dan toe niet tot het grote publiek waren doorgedrongen. Moslimse voorlieden die nog beweren dat ‘Islam’ vrede betekent, worden nog maar zelden geloofd. Terreuracties, terreurgroepen, het vervolgen van andere religies in nagenoeg alle islamitische landen, het zwijgen opleggen aan mensen die zich voor de vrijheid van meningsuiting inzetten, agressie, virulent antisemitisme, homo's pesten en aan moslims toegeschreven criminaliteit scheppen wereldwijd een beeld van de Islam dat steeds minder sympathie ontmoet.

Negatief imago

Het negatieve imago van de Islam is ook van invloed op de bejegening van moslims in het Westen. Die is kritisch en richt zich vooral op moslims die zich in de media uitspreken. Die ontmoeten weinig vertrouwen, scepticisme en soms weerzin. Ook de gewone moslim ervaart dit in zijn dagelijks leven in de vorm van toenemende afstand in het sociale verkeer. Emcemo-voorzitter en beroepsmoslim  A. Benebhi bracht dat als volgt onder woorden: “Volgens Menebhi geven de ISIS-aanhangers met hun uitspraken en hun sympathie voor extremisten voeding aan politici als Wilders. "Wat deze kleine extreme groep vooral bereikt is dat de Nederlandse bevolking bang wordt voor moslims en dat moslims nog meer zullen worden buitengesloten."  
Lijkt me flauwekul. Angst voor de Islam lijkt me terecht gezien allerlei teksten in de koran. Dat betekent nog bepaald niet dat je bang hoeft te zijn voor moslims. Vooral niet voor degenen die laten merken dat ze zouden willen dat 'Islam' wél vrede zou moeten betekenen.

Tegenbeweging

Vanuit de Islam is een tegenbeweging gestart onder de naam van ‘bestrijding vanislamofobie’. Die kwaal zal nog maar zelden als hersenschim in psychiatrische dossiers zijn geboekstaafd, maar vanuit de Islam wordt die wereldwijd bestreden. Europa heeft zich in overeenkomsten met het OIC (Organization Islamic Conference) verplicht om de Islam positief in beeld te brengen. Daar is veel subsidie voor beschikbaar en een deel daarvan stroomt naar de bestrijding van islamofobie. Er is zelfs een in drie talen verschenen boek geschreven door Ineke van der Valk waarin betoogd wordt dat islamofobie een vorm van racisme is. Het voorwoord is nota bene van Hirsch Ballin. 

De term is eigenlijk een weerstand opwekkende drager voor de strijd tegen de discriminatie die moslims vanwege hun religie zouden ondervinden.  Bestrijding van islamofobie zou je als logische stap niet verwachten.  Je zou verwachten dat Nederlands-Islamitische organisaties er alles aan zouden doen om vol de strijd aan te gaan met alles waarmee de Islam en moslims weerzin opwekken. Dat ze de Islam zouden omvormen tot een religie die in het Europese landschap van godsdienstvrede zou passen door afstand te doen van de kernzin uit de Koran (en alles wat daar uit volgt):

-"Strijdt tegen hen tot de afgodendienst niet meer bestaat en de religie geheel aan Allah behoort." [2:193, herhaald in 8:39].

Verkeerde aanpak

Of dat ze er alles aan zouden doen om de thuislandcultuur van veel moslims die een succesvolle ontwikkeling en integratie in de Nederlandse samenleving belemmeren, aan te pakken.

Vanuit de Islam doet men niet (of mondjesmaat voor de Bühne) wat je zou verwachten om de problemen die moslims ervaren op te lossen. In plaats daarvan leggen ze het probleem buiten eigen kring en met name bij al degenen die volgens het recept van de Islam aan ‘islamofobie’ lijden.

De Islam is in dit verband te zien als een voortdenderende trein die stoplichten en onbeveiligde overgangen negeert in haar vastbeslotenheid de Nederlandse samenleving aan te vallen vanwege haar ziekelijke afwijzing van de Islam. Het instituut Emcemo dat de nodige subsidie ontvangt is al geruime tijd bezig islamofobie onder de aandacht te brengen en heeft recentelijk een trits cursussen opgezet rond de bestrijding van islamofobie. 

Ik zie het als een vorm van verbale jihad.

Handige propaganda

Wie de teksten op haar website bezoekt, ziet al gauw de handigheid waarmee het eigen probleem verstopt is tussen allerlei termen die voor overheidsbesturen acceptabel zijn. Ze strijdt tegen discriminatie, radicalisering, antisemitisme, racisme en homofobie. Ze netwerkt zich in de rondte om dat aan de man te brengen. Heel handig koppelt ze haar eigen wagon aan dat soort termen om onder de bescherming daarvan de eigen agenda uit te voeren en het bestuur van de trein over te nemen.

Als de in Nederland bestaande islamitische organisaties het werkelijk menens is met de bestrijding van het antisemitisme, de homofobie en de vrouwonvriendelijkheid die vooral onder moslims voorkomt, zouden we daar al lang iets van gezien en gemerkt hebben. Tot nu toe waren het vooral loze woorden.

Dubbele agenda

Inmiddels is Ahmed Marcouch, lid van de Tweede Kamer en bevriend met het Marokkaanse Emcemo op dezelfde trein gestapt en liet dinsdag 25 november 2014 via nu.nl weten dat discriminatie veel zwaarder moet worden gestraft. Nu.nl meldde: “Als het aan de sociaaldemocraat ligt, worden discriminatie en racisme zogeheten high impact crimes. Dergelijke misdrijven vallen onder het topprioriteitenbeleid van minister Ivo Opstelten. "Zeker nu dit soort laffe uitingen via de sociale media zo breed verspreid worden, kunnen we wel spreken van high impact crimes. De impact van racisme en discriminatie op het slachtoffer is net zo heftig als de impact van een overval of een inbraak."

Het kan als toeval worden gezien dat Marcouch met zo’n tekst komt op het moment dat Emcemo net bezig is met anti-islamofobiecursussen en er in Rotterdam  een onderzoek start naar islamofobie. 

Ik zie het als knappe propaganda, maar voor de verkeerde zaak. Islamofobie is niet de kwaal, dat is de Islam en het duidelijke onvermogen (laat staan onwil) om de beduchtheid voor de islam te vertalen in een aanpak die de redenen voor die beduchtheid wegneemt. 

Zieke patient

De Islam is een zieke patiënt die aan een gevaarlijk virus lijdt en toch wil dat iedereen hem een hand geeft. Wie die hand weigert moet worden vervolgd. Die lijdt aan islamofobie. Islamofobie is een vorm van racisme die volgens de Islamitische organisaties in Nederland en volgens Ahmed Marcouch heftig moet worden bestreden. Het gezonde verstand dat de Islam in zijn huidige vorm niet accepteert, moet gezien worden als een gevaar voor de samenleving.  Het gedram daarover beschouw ik als een gevaar voor de geestelijke gezondheid in Nederland. Mensen die niet gek zijn, gek verklaren,  zou in een gezonde democratie niet moeten kunnen.

Het bevoordelen van slachtoffergedrag van minderheden

                                                                       

Tijl Uilenspiegel liet mensen hun dwaasheid zien

 

Tijl Uilenspiegel was in zijn tijd een schelm die mensen een spiegel voorhield. Zo is Quincy Gario een hedendaagse schelm, maar de spiegel die hij Nederland voorhoudt laat een vals beeld zien.

Je kunt in een oude kerktoren bijvoorbeeld het symbool zien van de onbarmhartige inquisitie, de genocide op de Katharen of de onderdrukking van religies in Nederland na de reformatie. Je kunt ieder soort ongenoegen op die toren projecteren, met dat ongenoegen op televisie verschijnen of dat in kranten publiceren. Waarschijnlijk zal niemand zich er iets van aantrekken. Peter R. de Vries zal in dit geval bij DWDD laten weten dat je niet moet zeuren en Herman Pleij zal het zo sterk relativeren dat je niet meer buiten durft te komen.

Als je daarentegen op Zwarte Piet racisme projecteert en de wereld deelgenoot maakt van je beledigd zijn en bovendien tot een minderheid behoort, heb je ineens alle aandacht. Peter R. de Vries zal in DWDD zeggen dat je gelijk hebt en Herman Pleij zal aantonen dat Zwarte Piet in de loop der tijden altijd al aan verandering onderhevig was, dus waarom nu niet?

Toen de bewoners van Duindorp van zich lieten horen omdat ze hun cultuur waarin families bij elkaar blijven wonen als bedreigd zagen, ging de warme aandacht uit naar de slachtoffers van hun streven, gediscrimineerde allochtonen, en de Marokkaanse bakker in de buurt stak zijn eigen bedrijf in de brand om nog wat extra bewijs te creëren voor de xenofobie van de Duindorpers.  Dat Duindorpers vrijkomende woningen wilden behouden voor de huisvesting van familieleden, telde niet. Duindorpers hebben geen slachtofferpotentie. Je kunt er geen eer mee inleggen als je voor ze opkomt.

Het zou voor de hand hebben gelegen als mensen als Peter R. de Vries en Herman Pleij het beledigd zijn van Quincy Gario en de zijnen hadden gerelativeerd. Niet zeuren joh!, we hebben schuld betuigd en er is een slavernijmonument, dus laat Zwarte Piet met rust en zoek een ander object om je ongenoegen op te projecteren.

Herman Pleij had natuurlijk gelijk toe hij met overtuiging vertelde dat het Sinterklaasfeest aan veranderingen onderhevig is als gevolg van veranderingen in de cultuur. Daarbij is echter sprake van een geleidelijk en spontaan proces. Nu gaat het om afdwingen door een kleine groep en door dat weg te laten gebruikte ook Herman Pleij een valse spiegel. Een goed voorbeeld maar op de verkeerde en opportunistische manier gebruikt als een valse noot in de discussie. Dat geldt ook voor al degenen die de kinderen waar het om zou gaan bij de discussie gebruikt. Het is bedrieglijke onzin. Sinterklaas is geen kinderfeest. Sinterklaas is een feest dat door volwassenen georganiseerd wordt voor kinderen en zij zijn het die nu oorlog voeren over de vraag hoe Zwarte Piet er voor de kinderen mag uitzien.

De uitslag van de bijna-oorlog wordt niet bepaald door de anti-zwarte pieten of de pro-zwartepieten (Olaf Tempelman noemde ze in de Volkskrant allebei ‘adepten’, maar voegde ‘fanatieke’ toe aan de adepten die Zwarte Piet willen behouden). De uitslag wordt bepaald door het vredesaanbod van de politiek correcten die vinden dat er begrip getoond moet worden voor het beledigd zijn van (gekleurde) mensen die, al dan niet terecht, menen dat Zwarte Piet moet worden opgevat als een symbool van de slavernij van hun voorvaderen en de discriminatie die zij in het heden ervaren.  

Politiek correcten gebruiken de zin: ‘je moet niet zeuren’ alleen tegen eigen landgenoten waar ze hun eigen duistere kant op kunnen projecteren. Ze houden hen een spiegel voor waarin alleen discriminatie, racisme, uit de onderbuik spreken, xenofobie en onverdraagzaamheid te zien is. Wie zich daardoor beledigd voelt heeft wat hen – de politiek correcten- betreft, geen recht van spreken. Volgens mij is dat nu precies waar de hele discussie eigenlijk om draait.

Het is bepaald niet het enige onderwerp waarbij het zo gaat. Bij veel onderwerpen die een rol spelen bij het multiculturele samenleven gaat het op dezelfde manier. Het politiek correcte deel van Nederland veroordeelt de geluiden die haar niet bevallen ten voordele van minderheidsgroepen die het slachtoffer zouden zijn van onheuse bejegening.

Dat de discussie nu zo hoog oploopt heeft te maken met het feit dat het Sinterklaasfeest een volksfeest is. Een groot deel van de bevolking zet zijn hakken in het zand tegen de politiek correcte bevoogding. Ze zien het provocerende gedrag van de anti-pieten met hun spandoek dat Zwarte Piet racisme is, als mogelijk gemaakt door de politiek correcten die de Quincy-groep in bescherming nemen.

Politiek correcten gedragen zich als de moeder die streng en onaardig is voor haar eigen kinderen  maar in een soort fee verandert voor het buurjongetje dat komt spelen. Waarom ze dat doet is voer voor psychologen.

Dat soort feeën zijn vooral te vinden in de (linkse) media, hoger en academisch onderwijs, welzijnswerk,  (linkse) politici, de hogere echelons van overheid en semi-overheid en bij koningin Maxima. De argumentatie die in dit soort kringen is te vinden blinkt zelden uit in logica. In plaats daarvan zijn drogredenaties en halve waarheden bon ton. Wie de ambitie heeft om in die kringen te verkeren leert de taal die daar wordt gesproken en vermijdt risico’s die tot uitstoting zouden kunnen leiden.

Slachtoffergroeperingen weten de weg naar dat soort kringen. Hun ‘trieste’ lot wordt nimmer veroorzaakt door eigen keuzes of cultuur, maar altijd door de ander die racistisch is, discrimineert, uit de onderbuik spreekt, xenofoob of islamofoob is, kortom alles wat een politiek correcte niet is en dat hoort hij graag.

Het wordt tijd dat politieke correctheid die de weg verspert naar oprechte feedback voor slachtoffergroeperingen stevig wordt aangepakt als een beweging die polarisatie veroorzaakt, de samenleving een valse spiegel voorhoudt en minderheidsgroeperingen bevoordeelt.

Houd politiek correcten de spiegel voor!

Zie ook mijn blog over het fenomeen Zwarte Piet

Mensenrechten keren zich tegen nationaal belang

                                                                        

Na de tweede wereldoorlog ontstond er een klimaat om mensenrechten te formaliseren (UVRM 1948). Daarmee werd gehoor gegeven aan reeds lang klinkende pleidooien voor de institutionalisering van die rechten. In 1950 kwamen de Europese landen met een eigen toegespitste  verklaring, de EVRM. De islamitische landen namen in 1990 definitief afscheid van de UVRM omdat zij de koran en sharia daar niet ondergeschikt aan wilden maken. Het Europese Hof voor de mensenrechten verklaarde in 2003 dat de sharia als rechtsstelsel in strijd is  met de Europese rechten van de mens. De Universele Rechten van de Mens zijn in de praktijk nog lang niet universeel en dat schept de nodige problemen.

De bed-, bad- en broodregeling

In oorsprong waren de mensenrechten bedoeld als burgerrechten. Door jurisprudentie en aanvullende wetgeving  zijn de mensenrechten van toepassing geworden op alle op het grondgebied van een staat verblijvende mensen, ook als ze niet tot de ingezetenen behoren.

Vluchtelingenorganisaties en advocaten benutten de Europese regels om nationale regels aan de kaak te stellen. Een recente uitspraak van het Europese Hof draagt de Europese landen op om voor illegaal in een land verblijvenden minimale zorg te verlenen in de vorm van een bed-, bad- en broodregeling. Het kan als een van de voorbeelden worden gezien waarin de rechten van de mens een supra-nationale toetssteen zijn geworden voor de correctheid van nationale wet- en regelgeving.

Mensenrechten reiken ver. Iedereen die illegaal ons land binnen weet te komen wordt beschermd door mensenrechten en kan daar een beroep op doen. Het veelvuldig beroep op mensenrechten, en dit is er maar één voorbeeld van, ondergraaft de landelijke politiek voor zover die zich uitdrukt in wet- en regelgeving. Bij alle pogingen om ongewenste instroom tegen te gaan en het volume te beperken, staat de overheid machteloos ten opzichte van de slimmeriken die de grens weten over te komen. 

Vluchtelingen hebben verwachtingen

Een dunner bevolkt land als Polen en dat bereid is om vluchtelingen op te vangen, heeft dat probleem niet. Vluchtelingen mijden het land vanwege zijn beperkte niveau van voorzieningen. Vluchtelingen hebben als regel veel geld betaald om hier te komen en hebben verwachtingen. De eerste Syrische vluchtelingen die in de grootschalige noodopvang in Zwolle terecht kwamen, waren duidelijk teleurgesteld en begonnen meteen te klagen over de ‘onmenselijke’ omstandigheden waarin zij werden ontvangen. Dat armere landgenoten onder veel erbarmelijke omstandigheden worden opgevangen, wordt vergeten.

Beijveraars voor mensen rechten als Amnesty, de Nederlandse Protestantse kerken (NPK) en Vluchtelingenwerk hebben het nieuwste advies van Europa verwelkomd, maar lijken zich geen rekenschap te geven van de effecten op korte en lange termijn. Het is ‘goed doen’ met afwenteling van de kosten op anderen en de toekomst.  

De ontwikkelingen zullen op de lange duur ten koste gaan van de draagkracht voor de rechten van de mens. Ze keren zich tegen ons en zadelen ons op met ongewenste gevolgen. Ook het opportunistische en dubieuze gebruik van mensenrechten is een probleem aan het worden. Voorstanders van de invoering van de sharia beroepen zich bijvoorbeeld op mensenrechten die ze om geloofsredenen afwijzen.

‘Wie goed doet, goed ontmoet’?

Illegaal hier verblijvenden die op straat zwerven zijn als regel mensen die door hun geld heen zijn en hier geen netwerk hebben. Ze vormen maar een klein deel van het aantal illegalen. De harde maatregel om hen als ongewenst vreemdeling te verklaren en zo anderen te ontmoedigen om hier naar toe te komen, is nu door Europa doorkruist.

Het zijn Nederlandse gezegden als ‘Wie goed doet, goed ontmoet’ en ‘Al te goed is buurman’s gek, ’ die hier op gespannen voet met elkaar staan.  Het eerste gezegde heeft pleit gewonnen terwijl de stemming in het land richting het tweede gezegde groeit. Het zal de groeiende polarisatie weer vergroten en het vertrouwen in Europa verder ondermijnen. Het vertrouwen in de ooit onomstotelijke mensenrechten zal eroderen.

Mensenrechten en nationaal belang

Mensenrechten keren zich tegen ons omdat ze een goede afweging tussen nationaal belang en mensenrechten onmogelijk maken. Mensenrechten houden op geen enkele manier rekening met nationale belangen, draagkracht onder de bevolking en lange termijn-effecten. Het is slikken of stikken. Misschien wordt het tijd voor een Verklaring van de Rechten van Naties.

Het door het CDA gelanceerde voorstel om oorlogsvluchtelingen een tijdelijke opvang te bieden is op de lange duur niet gevrijwaard van aantasting door het beroep op mensenrechten. Over een paar jaar zullen aaibare maar deerniswekkende meisjes in goed Nederlands op televisie betogen dat er voor hun in Syrië niets meer is om terug te gaan. Blijf dan maar eens standvastig.

Eerder verschenen op The Post Online

Update 27012016

HRW wil dat de grenzen open blijven

http://www.volkskrant.nl/buitenland/-de-grenzen-sluiten-is-mensenrechten-schenden~a4233077/

ISIS bezet Rotterdam in bliksemactie

                                                               

ISIS  hedenmorgen bij Zestienhoven

     

Hilversum, 1 november 2014 07.00 uur

Vanmorgen is de wereld opgeschrikt door de vijandige bezetting van de belangrijkste havenstad van Europa.

Uit de berichten die binnen stromen blijkt dat er sprake is geweest van een goed voorbereide en gecoördineerde bliksemaanval.

Uit de berichten kan worden afgeleid dat met het vrachtschip ‘Aurora’, volgens de papieren geladen met zuidvruchten voor Albert Heyn, heimelijk een groot detachement van geharde en zwaar bewapende ISIS-strijders Rotterdam is binnengesmokkeld. De strijders hebben afgelopen nacht na een kort vuurgevecht zich meester  gemaakt van de Marinierskazerne. Bijna gelijktijdig zijn alle politiebureaus, Radio Rijnmond, het Havenkantoor, het Stadhuis en  vliegveld Zestienhoven bezet. In de stad zijn tevens een groot aantal radicale moslims uit de stad zelf actief en blijkt dat al de afgelopen week een groot aantal radicale moslims uit steden als Den Haag, Delft, Gouda, Dordrecht, Capelle aan de IJssel en Zoetermeer onopgemerkt de stad zijn binnengekomen. In moskees zouden geheime wapenvoorraden zijn opgeslagen. Er zouden meer dan zeshonderd prominente gijzelaars gevangen  zijn gezet, waaronder de bestuursleden van de supportersverenigingen van Fijenoord en Sparta. De stad is afgegrendeld.

Sinds vanmorgen 05.00 uur is radio ‘Dawa Rijnmond’ actief. Bericht is dat de stad is ingenomen en er een uitgaansverbod is ingesteld. De stad zou nu bestuurd worden door een moslimraad die voorgezeten wordt door Mohammed el Bachouka welke wordt bijgestaan door secretaris Achmed el Bardadi. Volgens een eerste interview met de laatste wordt er naar gestreefd  om de normale gang van zaken zo snel mogelijk te herstellen. Eerst moeten overheidinstellingen en bedrijven worden voorzien van betrouwbare moslimse leiding. Bardadi wees er voorts op dat een groot aantal strategische en symbolische locaties zijn voorzien van op afstand bedienbaar detonatiemateriaal. Als de stad wordt aangevallen zal deze in een ruïne veranderen, dreigde hij.

Ondertussen komen ook uit steden als Delft, Gouda en Den Haag berichten over ongeregeldheden en bestaat de vrees dat ISIS in een snelle actie de hele regio zal innemen. In den Haag zouden  bijna alle politiebureaus al in handen zijn van extremisten en is het stadhuis omsingeld. De ministers Plasterk, Hennis en staatssecretaris Teeven worden vermist. Gevreesd wordt dat ze zijn ontvoerd.

In een in alle hoofdsteden van Europa verspreid communiqué stelt ISIS dat de regio Rijnmond  is ingenomen en niet zal worden opgegeven. Alle pogingen daartoe zullen worden beantwoord met aanslagen en executies van gijzelaars.

In een eerste reactie van de Duitse regering bij monde van defensieminister Ebert Dopwitz  wordt gesteld dat Duitsland ter wille van de eigen veiligheid overweegt het resterende deel van Nederland preventief te beschermen door het te bezetten omdat daarvoor niet vertrouwd kan worden op de Nederlandse defensie die te traag werkt en over te weinig inzetbaar materieel beschikt. De eerste Duitse detachementen zouden al tot voorbij Nijmegen zijn opgetrokken.

Engeland heeft in paniek besloten alle havens en vliegvelden te sluiten en sinds vanmorgen vier uur is het leger in volle paraatheid. Een onbekend aantal imams is preventief in hechtenis genomen.

Femke Bennema, oorlogscorrespondente in Jeruzalem bericht dat ze niet verbaasd is en dit zag aankomen. Haar waarschuwingen zijn door de Nederlandse regering  in de wind geslagen.

Update 07.20 Verwacht wordt dat via Hilversum minister-president Rutte de Nederlandse bevolking om 08.00 uur zal toespreken

Update 07.40 Aangenomen moet worden dat in ieder geval Gouda en Den Haag in handen van ISIS zijn gevallen. Wegen zijn verstopt door vluchtende inwoners.