De zweepslagen van de Islam

                                                                        

We leven op voet van oorlog en dat al jaren, we beseffen het alleen niet. De teksten van de koran zijn eenoorlogsverklaring aan alles wat niet islamitisch is. De koran roept op tot strijd tot de wereld van Allah is. De perverse beloningen die de koran belooft zijn buit en slaven of de martelaarsdood die recht geeft op een paradijselijk leven. De aanslagplegers in Parijs kozen voor het laatste.

We zijn niet in oorlog met moslims, we zijn in oorlog met een ideologie die hen motiveert om de Allah uit de koran tevreden te stellen. Hoe maakt niet uit, de ethiek van de strijdbare islam kan worden omschreven als: ‘het doel heiligt de middelen’. De westerse waarden moeten worden gegeseld want de westerse waarden staan haaks op die van de islam en vormen een bedreiging voor de islam.

Tussen alle islamitisch geweld waarmee we de afgelopen week weer werden geconfronteerd, kreeg een berichtje uit de islamitische wereld veel te weinig aandacht. Maar tien regeltjes in mijn ochtendkrant.  Het betreft de veroordeling van de Saoedische blogger Raif Badawi die in Saoedi Arabië werd veroordeeld voor tien jaar cel en duizend zweepslagen omdat hij de islam zou hebben beledigd. De zweepslagen van de islam treffen niet alleen degenen die zich in het Westen verzetten tegen een totalitaire ideologie, ze treffen ook moslims die zich aan kritiek wagen. De waarheid in islamitische landen zit maar al te vaak in de gevangenis, wordt gegeseld, vermoord of wettelijk omgebracht.  Duizend zweepslagen overleef je niet.

De aanslagen in Parijs en de straf voor blogger Raif Badawi komen uit dezelfde bron. De reputatie van de islam, van de koran en van de profeet dient onberispelijk te blijven, boven iedere twijfel verheven te zijn en ‘in submission’ erkend te worden als de ultieme waarheid. Die zogenaamde waarheid wordt met geweld en intimidatie beschermd.

Islamkritiek wordt in Nederland ook nauwelijks geduld. Bekende critici worden gemarginaliseerd en

gedemoniseerd. Het zijn er maar weinig die de moed hebben om het voor hen op te nemen. De islam in Nederland is druk bezig om critici met nieuwe zweepslagen te geselen. De islamcriticus is fobisch en islamofobie staat gelijk aan racisme. De beschuldiging van racisme is een zweepslag, het is verbale intimidatie en ondermijning van reputaties en het werkt. Bekende moslims als Marcouch en Elforkani waren voor de aanslag in Parijs druk bezig met de campagne om islamkritiek als racistisch te bestempelen.  Hun actie komt uit dezelfde bron als de aanslagen in Parijs, het straffen van de blogger Raif Badawi en de vele andere aanslagen op het onthullen van de waarheid en de vrijheid van meningsuiting.

De campagne om islamkritiek tot racisme te verklaren maakt handig gebruik van de Nederlandse wetgeving die racisme verbiedt en van de bestaande gevoeligheid voor termen die ontleend zijn aan de holocaust. Met de gedachte: ‘dat nooit meer’, trapt een deel van de Nederlandse bevolking (de politiek correcten) in de uitgezette val en zijn blind voor de oorlog die de Islam voert tegen westerse waarden.

Na de aanslagen in Parijs haasten figuren als Marcouch en Elforkani zich om te verklaren dat terrorisme met harde hand moet worden bestreden en dat terrorisme  geen islam is. Dat ze zelf aan verbale terreur doen met de campagne om islamcritici tot racisten te verklaren blijft op dit ogenblik even op opportunistische wijze buiten beeld, maar zal als de ontzetting van de afgelopen week is geluwd wel weer gerevitaliseerd worden. Het is immers een plicht die uit de koran voortvloeit. Ineke van de Valk, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam schreef een pseudo-wetenschappelijk  boek om de campagne te steunen en ik vraag me af hoeveel geld ze daarmee voor de universiteit heeft binnengehaald. De islam betaalt goed voor dat soort dingen. Met haar slachtofferretoriek heeft ze politiek correct Nederland tot collaboratie weten te bewegen. Veel zweepslagen worden uitgedeeld door politiek correct Nederland.

Ook Aboutaleb veroordeelde het terrorisme, maar niet de broedstoof die het voortbrengt. De meest wenselijke stap liet hij na. De reputatie van de  islam mag niet besmeurd worden, daarom moet het terrorisme publiekelijk van de islam worden gescheiden. Het is een vorm van schijnheiligheid.

Moediger was Laila Ezzeroli in de opiniebijlage van de Volkskrant van 10 januari 2015.  Ze schrijft: “Ik denk dat we geen afstand moeten nemen van radicaliserende moslims. We moeten juist ondubbelzinnig  zijn en erkennen dat ze een deel van ons zijn. De vijand is uit ons voortgekomen. Uit onze schoot en huizen, uit onze religieuze apologetiek, uit onze boosheid……”

Ondubbelzinnige taal, waarbij de dubbelzinnigheden uit de islamretoriek van op televisie pratende verbale jihadisten in al hun valsheid aan het kruis wordt genageld.

Europeanen roepen ‘Je suis Charlie’, Laila Ezzeroli is een ‘Charlie’, ze voegt de daad bij het woord. Bijna alle moslims weten dat de analyse van Ezzeroli waar is. Het zou daarom mooi zijn als moslims moedig zouden roepen ‘Ik ben Laila’, maar dat mogen ze niet van hun geloof. En daar, precies daar, zit het probleem van de islam. Je mag alleen wat het geloof voorschrijft. Als je je daar niet aan houdt volgen er zweepslagen.

Het kernthema van de Islam: “strijdt tot de wereld van Allah is”, wordt onvoldoende weersproken

                                                                       

De door de katholieke kerk heilig verklaarde Kerkvader Augustinus was van mening dat ongelovigen mochten worden gedood. De genocide op de Zuid-Franse katharen in de dertiende eeuw was daar mede het gevolg van. De belegeraars van het kathaarse Beziers met zijn 20.000 inwoners waren bang dat ze de rechtgelovigen niet van de ketterse katharen zouden kunnen onderscheiden. De Paus  (met de naam ‘Innocentius’ !) had daar een eenvoudig recept voor: ‘doodt ze allemaal, God zal de zijnen herkennen’.

Tijdreis

Ik heb die geschiedenis pas weer eens herlezen als een soort tijdreis vanuit het nu, waarin de militante Islam door geweld van zich doet spreken, naar een verleden waarin christelijke godsdiensten weinig moeite hadden om zich op gewelddadige wijze van ketters te ontdoen. Het kwam voort uit de verleiding van totalitaire denken. Het christendom heeft zich in de loop der eeuwen afgekeerd van die verleiding, maar dat betekent niet dat die verdwenen is zoals de opkomst van communisme, fascisme en nationaal-socialisme hebben aangetoond.

De wereld onderwerpen

De Islam is nu de laatste religie waarin de verleiding van het totalitaire denken nog niet is uitgedoofd en daar zelfs de kern van vormt.  De totale onderwerping aan de wetten van Allah is een vereiste  om een goed moslim te zijn en de onderwerping van de wereld om die aan de voeten van Allah te leggen is een plicht die voor iedere moslim geldt. De Koran is doortrokken van de oproep tot die strijd. Een paar van de vele vergelijkbare verzen kunnen dit duidelijk illustreren:

     

-"Strijdt tegen hen tot de afgodendienst niet meer bestaat en de religie geheel aan Allah behoort." [2:193, herhaald in 8:39]

-"Ik zal terreur zaaien in het hart van de ongelovigen. Slaat hun het hoofd af, verminkt hen in alle ledematen." [8:12] -“Vechten is u geboden ofschoon gij er afkerig van zijt; maar het kan zijn dat gij tegenzin hebt in iets terwijl het goed voor u is….”. [2.216] -“O profeet, spoor de gelovigen aan om te vechten. Als er twintig onder u zijn die stand houden, zullen zij tweehonderd overwinnen…”. [8.65] -“Als gij niet voortgaat met vechten zal Hij u met een vreselijke straf straffen en zal Hij een ander volk in uw plaats stellen….”. [9.38] -"Zij die geloven en van hun woonplaatsen verhuizen en met hun bezit en hun persoon voor de zaak van Allah strijden, hebben in de ogen van Allah de hoogste rang. Dezen zullen zegevieren"[9.19] "..............Gij dooddet hen niet, doch Allah was het, Die hen doodde. En gij wierpt niet toen gij wierpt, maar Allah was het die wierp, opdat Hij de gelovigen een grote gunst van Zich mocht bewijzen. Voorzeker, Allah is Alhorend, Alwetend." [8.12]

Het is het soort verzen dat nooit in het openbaar wordt geciteerd door moslimse voorlieden. Die hebben het meestal over ‘vrede’, verwijzen naar de ‘jihad’ als een innerlijke strijd en noemen de gewelddadigheden in naam van Allah ‘niet-islamitisch’. Hun zoetsappig verhaal is onoprecht. Geen moslim is ontslagen van de plicht om te strijden tot de wereld van Allah is.

Majid Nawaz, ooit fundamenteel islamist en nu bekeerling beschreef hoe moslims worden gehersenspoeld en afkeer van westerse waarden ontwikkelen: 

“Extremisten beginnen namelijk, voordat ze de rest van de wereld gaan ontmenselijken, met het ontmenselijken van zichzelf. Het begint met een identiteitscrisis en zelfhaat. Dat is ook precies de reden dat het proces van radicalisering altijd begint met de deconstructie van alle Westerse liberale ideeën die een persoon heeft. Die ideeën worden totaal afgebroken, en in plaats daarvan construeren de recruiters een compleet nieuw paradigma in die persoon. Dat is een bewuste strategie,” legt Nawaz uit.

Verbale Jihad als strijdmiddel

In het Westen is islamitische terreur succesvol aangewend om angst in te boezemen. Na de moord op Theo van Gogh of de aanslagen op Kurt Westergaard (Denemarken), wordt er overwegend met voorzichtigheid over de Islam gesproken.  Moslims in het Westen beschikken niet over de middelen om met wapens te strijden voor de verspreiding van hun religie. Dat betekent echter niet  dat ze zonder middelen zijn.  De vrijheid van religie en het recht op de vrije uiting van meningen verschaffen de militante moslims alle wapens die ze nodig hebben. Het was bijvoorbeeld onder meer Halleh Ghorashi, thans hoogleraar bij de VU die in 2006 Hirsi Ali onder vuur nam in de Volkskrant om haar boodschap te ontkrachten. Ze propageert tegenwoordig een open houding naar de Islam en is van mening dat de vrijheid van meningsuiting wel wat ver gaat.

Een ander voorbeeld is Fouad Sidali, hoofdbestuurslid van de PvdA, die nog onlangs ophef veroorzaakte met zijn tweet: ‘Hitler is onder ons, zijn naam is Wilders’. Het zijn maar twee voorbeelden hoe islamcritici onder vuur worden genomen door hun reputatie aan te tasten en hun uitspraken verdacht te maken. Het heeft succes. Wilders staat waarschijnlijk een nieuw proces te wachten. Ook Maurits Berger die publicitair voortdurend olie op de golven gooit als de Islam weer eens in discussie komt, mag tot de verbale jihadisten worden gerekend. Zijn snelle, direct na 9/11 verschenen boekje ‘Kruistocht en Jihad’, is nu na het verschijnen van ISIS op het wereldtoneel geheel ongeloofwaardig geworden.

Verbale Jihad maakt geen fysieke slachtoffers. Ze ruimt tegenstanders echter effectief uit de weg door hun reputatie aan te tasten. In die zin heeft de islam al heel wat slachtoffers gemaakt.

Politieke correctheid als probleem

Het succes van de verbale jihad wordt ondersteund door de heersende politieke correctheid. Dat is overigens een paradoxale zaak in handen van moslims. Enerzijds beroepen ze zich voortdurend op de onbegrensde vrijheid van meningsuiting, terwijl ze die anderen min of meer ontzeggen door meningen verdacht te maken met termen als ‘islamofobie’, ‘islambashing’ en ‘discriminatie’.  Gedeeltelijk is dat te verklaren omdat er maar weinig mensen de strekking van de Koran kennen. Hoeveel mensen in Nederland kennen verzen als hierboven, zijn zich bewust van de totalitaire drijfveren van de Islam of begrijpen hoe de militante ideologie van de Islam werkt. Voor een ander gedeelte is het te verklaren uit de angst van bestuurders voor problemen. Ze blijven sussend optreden en helpen zo mee aan het ontstaan van taboes. 

Opschuiven van problemen

Ik ben van mening dat alleen openhartige kritiek de Islam van zijn wapens kan ontdoen. Maar het is juist die openhartige kritiek die de Islam, geholpen door de politieke correctheid, zo handig weet te

onderdrukken. Wie kan daar met gezag iets tegen inbrengen zonder risico’s te lopen? Wie kan de Islam ondervragen over haar kernopdracht om al strijdend de wereld voor Allah te veroveren tot er geen andere godsdiensten meer zijn overgebleven? Wie kan een verband leggen met de geschiedenis van de katharen om aan te tonen dat ISIS als representant van de radicale Islam hetzelfde soort genocide bedrijft?. Wie kan met gezag de Islam omschrijven als een totalitaire ideologie die overal de vrede bedreigt onder de uitroep dat Islam ‘vrede’ betekent? Het ongenoemd blijven of niet veroordeeld worden van dat soort teksten, leidt er alleen maar toe dat de polarisatie in de samenleving verder groeit en het vertrouwen in de overheid en haar organen ondermijnt. Alleen een beleid dat de Islam dwingt zich te schikken in de bestaande godsdienstvrede kan op termijn een oplossing betekenen. Maar de overheid die dat uitspreekt, en waar tal van argumenten voor zijn, bevindt zich nog steeds achter de coulissen. Onduidelijkheid waar duidelijkheid is gewenst, overheerst. Wat houdt ze tegen?

In het 'huis van oorlog' worden moslims geacht zich aan de wetten van het land waar ze wonen te houden. Dat is verraderlijk. Want het verandert als er dominantie wordt bereikt. Dan wordt er gewapenderhand 'vrede' gesticht met als giftige incentives plundering, buit en slaven. 

 

De sluipende verbale jihad

                                                          

Tariq Ramadan

De sluipende verbale jihad

De Koran draagt moslims met een stelsel van beloningen en bedreigingen op om: ‘te strijden totdat de wereld van Allah is’.  De wereld wordt bijna dagelijks geconfronteerd met de gewelddadigheid van de fundamentalistische islam. Terwijl we daar met schrik en afgrijzen kennis van nemen, is een andere vorm van jihad, de verbale jihad, onder onze ogen actief om opinies te beïnvloeden om zodoende de islam te beschermen en te verspreiden.

Actieve moslims gebruiken vooral internet als medium voor hun ‘verbale jihad’. Ze zijn bijna overal, waar discussie mogelijk is, actief. Ik trof ze aan op Facebookpagina's (zoals hier: Politiek en Samenleving), op twitter, maar ook in de reactiekolommen van bijvoorbeeld de Volkskrant en GeenStijl.   Behalve om het downplayen en spinnen van slecht nieuws over de islam, gaat het vooral om het verspreiden van extreem linkse opvattingen, waarbij de Westerse samenleving wordt gezien als een kapitalistische samenzwering die van haar inwoners slaven maakt. Oorlogen worden veroorzaakt door wapenhandelaren die beide zijden bevoorraden. Alles wat Europa of Amerika onderneemt, wordt verdacht gemaakt, vooral aan de hand van complottheorieën.

Activisten maken gebruik van de vrijheid van meningsuiting als hun goed recht, maar er wordt vaak vals gespeeld. Er wordt vaak gebruik gemaakt van Nederlands aandoende nicknames. Als je op Facebook doorklikt op zo’n naam tref je als regel een voor dat doel aangemaakte Facebookpagina aan waar verder geen activiteit te zien is. Sommigen opereren onder verschillende nicknames om zichzelf de bal te kunnen toespelen. Door de Nederlands aandoende nicknames wordt de indruk gewekt dat de mening afkomstig is van doorsnee Nederlanders en daarmee wordt de bestaande realiteit vervalst.

De politieke visie die uit de reacties en bijdragen blijkt is geheel in overeenstemming met de visie op de Westerse samenleving zoals die bijvoorbeeld door Tariq Ramadan in diens boek: “Westerse moslims en de toekomst van de islam”, wordt beschreven. Zo schrijft hij bijvoorbeeld (pagina 255): “Welnu, het neoliberale kapitalistische systeem dat zich aan de wereld heeft opgedrongen, staat voor een universum waartegen moslims zich moeten verzetten (…)”. 

Ramadam  kan worden gezien als een van de meest gehaaide verbale jihadisten. De Francaise  Caroline Fourest heeft er bijna een levenswerk van gemaakt om zijn verbale methoden te analyseren en heeft daar het boek: “Frère Tariq : Discours, stratégie et méthode de Tariq Ramadan (French)Paperback – January 1, 2004”, over gepubliceerd.

Veel actieve verbale jihadisten geven blijk van een behoorlijke training in retoriek en staan inhoudelijk hun mannetje. Aan de hand van citaten uit de Bijbel leggen ze uit dat niet Jezus, maar Mohammed de verwachte profeet was. Facebook is ook een van de media waar wervingsactiviteiten plaats vinden.

Internet en de sociale media zijn niet de enige plaats waar verbale jihad steeds vaker valt aan te treffen. Het valt ook waar te nemen op de opiniepagina’s van kranten en op radio en televisie waar bekende en actieve moslims, ik noem geen namen, voorstellingen van zaken presenteren die eenzijdig zijn en agressief ten opzichte van de Nederlandse samenleving. Op hoeiboei is daar een recent voorbeeld van te vinden: Probleem voor alle mannen in Nederland. Jamila Aanzi probeerde in een radioprogramma het aanstotend gevend gedrag van moslimjongeren ten opzichte van vrouwen een algemeen verschijnsel te maken van mannen ten opzichte van vrouwen. ‘Downplayen’ is het werkwoord dat hierbij past en het is een voorbeeld uit velen.

Ook wetenschappers zijn gewild of ongewild actief als verbaal jihadist.  Halleh Ghorashi, thans hoogleraar bij de UVA, is uit die groep de meest invloedrijke. Zij predikt een tegemoetkomende houding ten opzichte van moslimmigranten die, volgens haar, daardoor meer open zullen staan voor de Nederlandse cultuur. Hoewel zij al jaren actief is met dit pleidooi dat door menig beleidmaker omarmd wordt, is er van enig resultaat nooit iets gebleken. Ze kan gezien worden als de grote inspirator van het theedrinken met moslims en heeft heel wat politici daartoe weten over te halen. In de aanvaardingsrede  waarmee zij het bijzonder hoogleraarschap van de VU aanvaardde legt ze uit dat de gebrekkig verlopende integratie van moslimmigranten geheel en al aan het overheidsbeleid te wijten is. Geen woord besteed ze aan de weerstand tegen integratie vanuit de islam, een weerstand waarvan Tariq Ramadan de woorden aan moslimse voorlieden en imams heeft verschaft.

Verbale jihad zie ik als een bedreiging van de vrije en open discussie in Nederland.  Met instemming van al degenen die voor politieke correctheid pleiten en daaronder bevinden zich heel wat bekende moslims, wordt kritiek op de islam en op gedrag van moslims, genegeerd, gebagatelliseerd of gedemoniseerd. In het politieke klimaat dat is geschapen heeft menigeen angst om in dat verband van racisme, discriminatie of islamofobie te worden beschuldigd. Dat geeft verbale jihadisten vrij spel en een ruim schootsveld.