 |
| Tariq Ramadan |
De sluipende verbale jihad
De Koran
draagt moslims met een stelsel van beloningen en bedreigingen op om: ‘te
strijden totdat de wereld van Allah is’.
De wereld wordt bijna dagelijks geconfronteerd met de gewelddadigheid
van de fundamentalistische islam. Terwijl we daar met schrik en afgrijzen
kennis van nemen, is een andere vorm van jihad, de verbale jihad, onder onze
ogen actief om opinies te beïnvloeden om zodoende de islam te
beschermen en te verspreiden.
Actieve
moslims gebruiken vooral internet als medium voor hun ‘verbale jihad’. Ze zijn
bijna overal, waar discussie mogelijk is, actief. Ik trof ze aan op Facebookpagina's (zoals hier: Politiek en Samenleving), op twitter, maar ook in de reactiekolommen van bijvoorbeeld de Volkskrant en
GeenStijl. Behalve om het downplayen en spinnen van
slecht nieuws over de islam, gaat het vooral om het verspreiden van extreem
linkse opvattingen, waarbij de Westerse samenleving wordt gezien als een
kapitalistische samenzwering die van haar inwoners slaven maakt. Oorlogen
worden veroorzaakt door wapenhandelaren die beide zijden bevoorraden. Alles wat
Europa of Amerika onderneemt, wordt verdacht gemaakt, vooral aan de hand van
complottheorieën.
Activisten maken gebruik van de vrijheid van
meningsuiting als hun goed recht, maar er wordt vaak vals gespeeld. Er wordt
vaak gebruik gemaakt van Nederlands aandoende nicknames. Als je op Facebook
doorklikt op zo’n naam tref je als regel een voor dat doel aangemaakte Facebookpagina aan waar verder geen activiteit te zien is. Sommigen opereren
onder verschillende nicknames om zichzelf de bal te kunnen toespelen. Door de
Nederlands aandoende nicknames wordt de indruk gewekt dat de mening afkomstig
is van doorsnee Nederlanders en daarmee wordt de bestaande realiteit vervalst.
De politieke
visie die uit de reacties en bijdragen blijkt is geheel in overeenstemming met
de visie op de Westerse samenleving zoals die bijvoorbeeld door Tariq Ramadan
in diens boek: “Westerse moslims en de toekomst van de islam”, wordt
beschreven. Zo schrijft hij bijvoorbeeld (pagina 255): “Welnu, het neoliberale
kapitalistische systeem dat zich aan de wereld heeft opgedrongen, staat voor
een universum waartegen moslims zich moeten verzetten (…)”.
Ramadam kan worden gezien als een van de meest
gehaaide verbale jihadisten. De Francaise
Caroline Fourest heeft er bijna een levenswerk van gemaakt om zijn
verbale methoden te analyseren en heeft daar het boek: “Frère Tariq :
Discours, stratégie et méthode de Tariq Ramadan (French)Paperback –
January 1, 2004”, over
gepubliceerd.
Veel actieve verbale jihadisten geven blijk van een behoorlijke training
in retoriek en staan inhoudelijk hun mannetje. Aan de hand van citaten uit de
Bijbel leggen ze uit dat niet Jezus, maar Mohammed de verwachte profeet was.
Facebook is ook een van de media waar wervingsactiviteiten plaats vinden.
Internet en de sociale media zijn niet de enige plaats waar verbale jihad
steeds vaker valt aan te treffen. Het valt ook waar te nemen op de opiniepagina’s
van kranten en op radio en televisie waar bekende en actieve moslims, ik noem
geen namen, voorstellingen van zaken presenteren die eenzijdig zijn en
agressief ten opzichte van de Nederlandse samenleving. Op hoeiboei is daar
een recent voorbeeld van te vinden: Probleem voor alle mannen in Nederland. Jamila
Aanzi probeerde in een radioprogramma het aanstotend gevend gedrag van
moslimjongeren ten opzichte van vrouwen een algemeen verschijnsel te maken van
mannen ten opzichte van vrouwen. ‘Downplayen’ is het werkwoord dat hierbij past
en het is een voorbeeld uit velen.
Ook wetenschappers zijn gewild of ongewild actief als verbaal jihadist. Halleh Ghorashi, thans hoogleraar bij de UVA,
is uit die groep de meest invloedrijke. Zij predikt een tegemoetkomende houding
ten opzichte van moslimmigranten die, volgens haar, daardoor meer open zullen
staan voor de Nederlandse cultuur. Hoewel zij al jaren actief is met dit
pleidooi dat door menig beleidmaker omarmd wordt, is er van enig resultaat
nooit iets gebleken. Ze kan gezien worden als de grote inspirator van het
theedrinken met moslims en heeft heel wat politici daartoe weten over te halen.
In de aanvaardingsrede waarmee zij het bijzonder hoogleraarschap van de VU aanvaardde legt ze uit dat
de gebrekkig verlopende integratie van moslimmigranten geheel en al aan het
overheidsbeleid te wijten is. Geen woord besteed ze aan de weerstand tegen
integratie vanuit de islam, een weerstand waarvan Tariq Ramadan de woorden aan
moslimse voorlieden en imams heeft verschaft.
Verbale jihad
zie ik als een bedreiging van de vrije en open discussie in Nederland. Met instemming van al degenen die voor
politieke correctheid pleiten en daaronder bevinden zich heel wat bekende
moslims, wordt kritiek op de islam en op gedrag van moslims, genegeerd,
gebagatelliseerd of gedemoniseerd. In het politieke klimaat dat is geschapen
heeft menigeen angst om in dat verband van racisme, discriminatie of
islamofobie te worden beschuldigd. Dat geeft verbale jihadisten vrij spel en
een ruim schootsveld.
