Hoofdoek wijst op fundamentalisme

Ze heet Sarah Izat. Ze is aan het afstuderen voor haar master ‘European Union and International Law’. Ze wil Buitengewoon Opsporings Ambtenaar (BOA) worden. Omdat ze in die functie geen hoofddoek kan dragen heeft ze bij de Commissie Rechten van de Mens een zaak aanhangig gemaakt wegens discriminatie. De commissie heeft haar gedeeltelijk in het gelijk gesteld, de overheid discrimineert.

Een slimme meid zou je denken. Gedisciplineerd ook, want werken en afstuderen gaat niet zo gemakkelijk samen. Inmiddels is duidelijk geworden dat het niet zo maar een individuele actie is van deze dame. Carl Brendel heeft aangetoond dat er een hele organisatie achter zit en er subsidie voor is verkregen.

Werkgevers mogen hun personeel verbieden een hoofddoek of een ander religieus symbool te dragen. Dat heeft het Europees Hof van Justitie in maart 2017 bepaald. De landelijke politie kent een dergelijk verbod dat beantwoordt aan de criteria die het Europese Hof van Justitie bij het verbod heeft gesteld. In feite vecht ze samen met haar achterban deze uitspraak aan.

Izat provoceert. Ze beklaagt zich omdat ze op een bijeenkomst eens weggestuurd werd omdat ze daar in uniform en hoofddoek (hijab) verscheen, terwijl ze wist wat het tegen het beleid was. Ze heeft ook politieke motieven. Ze is ook betrokken bij de Rotterdamse islampartij NIDA, die twee zetels in de Rotterdamse gemeenteraad heeft. Daarover zwijgt ze.

Ze zegt in het interview in de Volkskrant (09112017) uit de anonimiteit te zijn gestapt “omdat ik de samenleving mijn kant van het verhaal schuldig ben en de dialoog wil aangaan”. In Trouw van 20 november 2017 zegt ze dat mensen niet bang hoeven te zijn dat ze als agente meer loyaal aan de islam en Koran zal zijn dan aan de grondwet. “Ze denken dat die niet samengaan. Maar in mij is alles verenigd”. Alsof dat kan.

Izat is er in ieder geval in geslaagd om brede publiciteit te krijgen voor haar strijd. In haar opzet is ze nog niet geslaagd. De nieuwe Minister Grapperhaus die over de politie gaat heeft laten weten dat het beleid niet zal veranderen. Daarmee vertolkt hij in ieder geval de wens die breed in de samenleving leeft. Of zijn besluit lang mee gaat moeten we echter nog maar af wachten.

Is een hoofdoek een onschuldig lapje stof? Hoogleraar Sociologie in Berlijn, Ruud Koopmans heeft het breed onderzocht en vastgesteld 'Als tolerante Nederlanders zijn we geneigd te denken dat de sluier een onschuldig lapje stof is. Dat klopt niet. 55 procent van de stellen waarvan de vrouw een hoofddoek draagt, is fundamentalistisch'. Is hijabdraagster Izat (er zijn bijna geen hoofddoeken meer te zien) fundamentalistisch, net zo als 55 procent van de hoofddoekdraagsters? Ze heeft de twijfel daarover niet weggenomen. Ze is betrokken bij de Rotterdamse islamitische partij NIDA, die twee zetels in de gemeenteraad heeft. Maar vooral het speurwerk van Carl Brendel laat zien dat een brede coalitie van islamitische instituties onderdeel is van de actie van Izat. De hoofdoek is voor de islam een middel om de islam zichtbaar te maken in de samenleving. Er wordt dan ook naar gestreefd om dat overal in alle arbeidsplaatsen zichtbaar te maken. De politie is tot nu toe een van de bolwerken waarin dat niet mogelijk is.

De islam moedigt vrouwen aan om een hoofddoek te dragen. In de eigen uitleg vertaalt de islam de jaloezie van Mohammed naar de wil van Allah. “Vrouwen dragen een hoofddoek enkel en alleen voor Allah, omdat Hij het wil. Hierdoor wordt het dragen van een hoofddoek een vorm van aanbidding, omdat je het voor Allah doet. Een vrouw met een hoofddoek die hiervan bewust is, verricht als het ware de hele dag aanbidding. Iedere seconde dat ze haar hoofddoek draagt, wordt toegeschreven alsof ze aanbidding verricht. Dit is een grote gunst die Allah aan de vrouwen heeft geschonken. Het ervaren van een kleine moeite op deze wereld door het dragen van een hoofddoek, zal in het hiernamaals resulteren in een grote beloning.”

Zie je het al voor je. Een gehoofddoekte agente die  als het ware de hele dag Allah aanbidt. Dat is nog niet het ergste. Bij een fundamentalistische agente als Izat mag je er van uitgaan dat ze de hijab draagt omdat de koran daar om zou vragen. Dan mag je ook aannemen dat ze ook alle minder aardige verzen uit de koran serieus neemt. Het kernvers van de koran is: ‘Strijdt tot de religie van Allah is’. De hele koran is daar als het ware om heen gebouwd. De koran bevat het actieplan om de wereld aan de voeten van Allah te leggen en geweld wordt daarbij niet geschuwd. In een blog (Het kernthema van de islam: “strijdt tot de wereld van Allah is”, wordt onvoldoende weersproken) heb ik me al eens eerder afgevraagd waarom onze overheid dat doel van de islam niet serieus als  gevaar ziet. In dat blog heb ik ook een aantal minder aardige verzen uit de koran opgenomen.

Er is ook reden om verzet te plegen tegen het aannemen van moslims en moslima’s in functies met beslissingsbevoegdheden. Het schandaal over het Amsterdamse deradicaliseringsproject en corrupte moslimagenten vormen een aanwijzing dat de tribale cultuur van moslims niet te verenigen is met de Nederlandse cultuur.

Links Nederland solidariseert zich al lang niet meer zoals vanouds met mensen met een modaal inkomen of minder dan dat. Dat het links zou gaan om het delen van macht, kennis en inkomen, kan niet meer worden waargemaakt. Links solidariseert zich met minderheidsgroepen, keert zich tegen het nauwelijks bestaande racisme alsof dat een enorm probleem is en steunt de islam bij het verkrijgen van steeds meer macht. Links bevordert het fundamentalisme en heeft lak aan de overgrote meerderheid van de bevolking die de islam wel degelijk en terecht als een gevaar ziet.

Faalt de Koran, als ISIS faalt en verliest?

                                                                   

   

In een lange recente brief roept ISIS moslims waar ter wereld ook op om actief te worden en aanslagen te plegen in de landen die de coalitie tegen ISIS vormen.

In de brief wordt gesnoefd hoe ISIS de macht wil grijpen in de wereld en dat doet met op de vijand buitgemaakte wapens. Aan de hand van een aantal korancitaten laat ISIS zien hoe ze uitvoering geven aan de opdracht van Allah en hoe die hun gewelddadigheid rechtvaardigt. Essentieel daarbij is de door Allah in de Koran gedane belofte dat hij ter plekke een handje zal helpen als islamitische strijders tegen een overmacht staan. De brief eindigt in een smeekbede van de naar hun overtuiging recht in de leer zijnde strijders van ISIS dat Allah zijn beloften zal waarmaken.

De Koran is op te vatten als een handleiding voor strijd. De verzen verzekeren gedode strijders van een eeuwig paradijselijk leven en geven de overlevenden recht op rijke buit. De verzen geven ook richtlijnen voor de politieke Islam. De onverdunde Koran is het handboek van ISIS die als strijdmacht er in korte tijd in slaagde om grote delen van Syrië en Irak te veroveren. Ze zien dat als bewijs dat Allah aan hun zijde is en rekenen op zijn voortgezette steun.

ISIS is er in korte tijd in geslaagd om de wereld te laten gruwen van de militante en militaire Islam. Onthoofdingsvideo’s, het massaal doden van ketters en ongelovigen, het tot slaaf maken van gevangenen en het uitleven van een schrikbewind in de veroverde gebieden, heeft wereldwijde afschuw opgeroepen en geleid tot de internationale overtuiging dat ISIS vernietigd dient te worden.

Is ISIS een van de laatste oplevingen van de militante Islam? Die vraag kan niet met zekerheid worden beantwoord. Het laat zich echter aanzien dat de wereldwijde afschuw zijn effect zal hebben op moslims en moslimgeleerden. Nu al buitelen ze over elkaar met de haastige bewering dat ISIS niet islamitisch is. Dat is de verkeerde boodschap. ISIS is 100% islamitisch en baseert zich op de Koran en de daden van Mohammed. De boodschap van de ontkenners zou dan ook beter kunnen luiden: dat ze deze opvatting van de Islam als niet meer van deze tijd zien. ISIS maakt in zijn brief korte metten met de opvatting dat ISIS niet islamitisch zou zijn en wijst de ontkenners terecht.

ISIS gaat de strijd verliezen, dat staat nu al vast. In religieuze zin betekent dit dat Allah zijn in de Koran gedane beloften niet waar kan maken en niet langer almachtig zijn strijders kan laten winnen tegen een overmacht. Wat dat betekent voor de moslims die geloofsgetrouw op die steun rekenen is moeilijk te bepalen. Was het de verkeerde oorlog, zijn de beloften uit de Koran loze beloften, is een veroveringsoorlog geen effectief middel meer, moet de islam zijn strijd om de wereld voor Allah te veroveren opgeven? Het zijn niet alleen vragen voor strijdbare moslims, maar voor iedere moslim in de wereld.

Mijn opvatting is dat de Koran wel moet falen. De tekst is tot stand gekomen in een periode van de geschiedenis waarin nog geen internationale coalities als tegenstander opstonden die konden beschikken over een snelle interventiemacht met doeltreffende wapens. De militaire islam is een anachronisme geworden, net zo als de hardvochtige en wraakzuchtige stammengod van de joden een anachronisme is geworden. Allah kan zijn beloften niet langer waar maken en de inhoud van het geloof in hem zal daarmee moeten veranderen.

Dat betekent nog niet dat de Islam zijn missie om de wereld voor Allah te veroveren zal opgeven. Ik heb al eerder gewezen op een aanpak die ik ‘verbaal jihadisme’ heb genoemd. Het is een geweldloze vorm van strijden waarmee moslims onder dekking van autochtone politieke correctheid niet alleen een plaats in niet-islamitische landen proberen te veroveren, maar die plaats ook proberen uit te breiden door zo veel mogelijk mensen te betrekken bij hun strijd tegen het kapitalisme en verfoeide zionisme dat de wereld financieel manipuleert. Dat is de strijd waar de Westerse wereld de komende decennia voor staat. Ook die strijd zal worden gewonnen. De wereld kent geen genade voor een religie die haar belaagt.

De laatste kans voor de Islam is een onderdeel te worden van de Westerse godsdienstvrede waarin gelovigen andersgelovigen respecteren en in hun waarde laten. Dat is mogelijk zodra de Islam de opdracht om de wereld voor Allah te veroveren als een anachronisme gaat zien en zijn beleden voorkeur voor vredelievendheid in praktijk gaat brengen.

Betekent Islam: vrede?

                                                                           

Islam betekent zowel ‘overgave’ als ‘vrede’. Let wel het betekent niet: ‘vredig’. De ‘vrede’ van de Islam is dubbelzinnig. Vrede door overgave is ook in religieuze en spirituele kringen wel bekend, het is de vrede van het ego-loos zijn dat door veel meditatie zou kunnen worden bereikt. Dat is niet de dezelfde vrede van de Islam. Overgave aan wat Allah van je verlangt is voor een moslim de weg naar vrede. Wie de Koran en hadith’s er op na slaat treft daarin geen vredige Islam aan. De opdracht voor moslims is te strijden totdat de wereld van Allah is.  Die strijd sluit geweld niet uit. Mohammed ging zijn medestrijders daarin voor bij de eerste veroveringen. Op de vlag van Saoedi-Arabië staat de bekende tekst: ‘Er is één god en Mohammed is zijn Profeet’. Daaronder staat een kromzwaard afgebeeld als symbool voor de opdracht om te strijden. De Islam kent zijn ‘bloody borders’ (Samuel Huntington), terreurgroepen en interne oorlogen. Uit het beeld dat de media ons dagelijks voorschotelen rijst geen beeld van een vreedzame religie op.

Ondanks het beeld uit de media roepen wereldleiders als Obama en Cameron om het hardst dat Islam vrede is en hetzelfde valt op te tekenen uit de mond van veel moslims. Het levert een paradox op. Het verkondigde beeld is in strijd met het waarneembare bestaande beeld. Voor zover moslims verkondigen dat Islam ‘vrede’ betekent ga ik er van uit dat ze het eindbeeld van de Islam voor ogen hebben:  er is ‘vrede’ zodra de wereld van Allah is.  De vrede van de overgave. Echt vredig is dat ook weer niet. Dissidente denkers in islamitische landen hebben het zwaar. Ze komen in de gevangenis of komen om bij een moordaanslag. Dat gebeurt ook als je je niet aan de regels houdt. Een kleine groep jongeren kwam in Iran in de gevangenis omdat ze een vrolijke song op You Tube hadden geplaatst.

Waarom roepen bekende wereldleiders dan dat de Islam ‘vrede’ betekent? De enige aanvaardbare reden die ik heb kunnen vinden is dat het tactiek is, een verbale tactiek. Ze bevestigen wat zegslieden van de Islam bij herhaling verkondigen. De boodschap is dan: dat willen we best aannemen, maar laat het maar zien! Obama en Cameron dwingen als het ware de Islam om zich aan zijn woord te houden.

Ik neig er toe die tactiek als riskant te zien. Die tactiek richt zich op de kern van de Islam die het bekeren van de wereld, zo nodig kwaadschiks, als doel heeft en andere religies als ketterij of barbarij ziet. Een religie die strijden beloont met buit, martelaarschap of heldendom. Obama en Cameron steunen echter ook moslims die er een andere –vredige-opvatting van hun religie op na houden. Niemand weet hoe groot die groep eigenlijk is. Ze heeft geen echte woordvoerders en leidt een min of meer ondergronds bestaan. Als dissidenten worden ze vervolgd in islamitische landen.

Voor de opvatting dat de Islam ‘vrede’ is, valt weinig grond aan te voeren. De eerste christenen werden door de Romeinen overal vervolgd, gekruisigd of aan de leeuwen gevoerd. Hun lijdzaam verzet heeft succes gehad.  De eerste moslims begonnen als een roversbende die weinig genade kende voor haar vijanden. Dat wordt nog steeds goed gepraat. Wie een biografie van Mohammed leest, treft vaak een heilige aan. Toch valt niet uit te sluiten dat de Islam ooit de weg naar vrede vindt, zoals Europa ooit de weg naar godsdienstvrede vond. De vraag is hoe we die ontwikkeling kunnen steunen. 

Vooralsnog staat het afgrijzen in de wereld over de gewelddadigheid van en binnen de Islam in schril contrast met de mantra van de wereldleiders dat Islam vrede is.

Het zou kunnen zijn dat de combinatie van afgrijzen en kritiek in de wereld samen met de verzekeringen van de wereldleiders een werkzame combinatie is. Co-existentie van religies is mogelijk, externe druk kan daarbij helpen. Zo lang echter de vlag van Saoedi-Arabië onveranderd blijft wapperen en dat land naast olie vooral dubbelhartig een fundamentalistische Islam exporteert, lijkt de vredige Islam nog ver weg.

Aanvulling: Omstreeks 20 september is door ISIS een verklaring uitgebracht waarin moslims over de hele wereld worden uitgenodigd om een totale oorlog te beginnen tegen de landen die een coalitie hebben gevormd om ISIS te bestrijden. In deze verklaring wordt ook Obama vanwege zijn herhaalde uitspraken dat Islam vrede is, geridiculiseerd: "And to the extent that Obama, the mule of the jews, suddenly became a sheikh, mufti (Islamic scholar that issues verdicts), and an Islamic preacher, warning the people and preaching in defense of Islam, claiming that the Islamic State has nothing to do with Islam".