Hoofdoek wijst op fundamentalisme

Ze heet Sarah Izat. Ze is aan het afstuderen voor haar master ‘European Union and International Law’. Ze wil Buitengewoon Opsporings Ambtenaar (BOA) worden. Omdat ze in die functie geen hoofddoek kan dragen heeft ze bij de Commissie Rechten van de Mens een zaak aanhangig gemaakt wegens discriminatie. De commissie heeft haar gedeeltelijk in het gelijk gesteld, de overheid discrimineert.

Een slimme meid zou je denken. Gedisciplineerd ook, want werken en afstuderen gaat niet zo gemakkelijk samen. Inmiddels is duidelijk geworden dat het niet zo maar een individuele actie is van deze dame. Carl Brendel heeft aangetoond dat er een hele organisatie achter zit en er subsidie voor is verkregen.

Werkgevers mogen hun personeel verbieden een hoofddoek of een ander religieus symbool te dragen. Dat heeft het Europees Hof van Justitie in maart 2017 bepaald. De landelijke politie kent een dergelijk verbod dat beantwoordt aan de criteria die het Europese Hof van Justitie bij het verbod heeft gesteld. In feite vecht ze samen met haar achterban deze uitspraak aan.

Izat provoceert. Ze beklaagt zich omdat ze op een bijeenkomst eens weggestuurd werd omdat ze daar in uniform en hoofddoek (hijab) verscheen, terwijl ze wist wat het tegen het beleid was. Ze heeft ook politieke motieven. Ze is ook betrokken bij de Rotterdamse islampartij NIDA, die twee zetels in de Rotterdamse gemeenteraad heeft. Daarover zwijgt ze.

Ze zegt in het interview in de Volkskrant (09112017) uit de anonimiteit te zijn gestapt “omdat ik de samenleving mijn kant van het verhaal schuldig ben en de dialoog wil aangaan”. In Trouw van 20 november 2017 zegt ze dat mensen niet bang hoeven te zijn dat ze als agente meer loyaal aan de islam en Koran zal zijn dan aan de grondwet. “Ze denken dat die niet samengaan. Maar in mij is alles verenigd”. Alsof dat kan.

Izat is er in ieder geval in geslaagd om brede publiciteit te krijgen voor haar strijd. In haar opzet is ze nog niet geslaagd. De nieuwe Minister Grapperhaus die over de politie gaat heeft laten weten dat het beleid niet zal veranderen. Daarmee vertolkt hij in ieder geval de wens die breed in de samenleving leeft. Of zijn besluit lang mee gaat moeten we echter nog maar af wachten.

Is een hoofdoek een onschuldig lapje stof? Hoogleraar Sociologie in Berlijn, Ruud Koopmans heeft het breed onderzocht en vastgesteld 'Als tolerante Nederlanders zijn we geneigd te denken dat de sluier een onschuldig lapje stof is. Dat klopt niet. 55 procent van de stellen waarvan de vrouw een hoofddoek draagt, is fundamentalistisch'. Is hijabdraagster Izat (er zijn bijna geen hoofddoeken meer te zien) fundamentalistisch, net zo als 55 procent van de hoofddoekdraagsters? Ze heeft de twijfel daarover niet weggenomen. Ze is betrokken bij de Rotterdamse islamitische partij NIDA, die twee zetels in de gemeenteraad heeft. Maar vooral het speurwerk van Carl Brendel laat zien dat een brede coalitie van islamitische instituties onderdeel is van de actie van Izat. De hoofdoek is voor de islam een middel om de islam zichtbaar te maken in de samenleving. Er wordt dan ook naar gestreefd om dat overal in alle arbeidsplaatsen zichtbaar te maken. De politie is tot nu toe een van de bolwerken waarin dat niet mogelijk is.

De islam moedigt vrouwen aan om een hoofddoek te dragen. In de eigen uitleg vertaalt de islam de jaloezie van Mohammed naar de wil van Allah. “Vrouwen dragen een hoofddoek enkel en alleen voor Allah, omdat Hij het wil. Hierdoor wordt het dragen van een hoofddoek een vorm van aanbidding, omdat je het voor Allah doet. Een vrouw met een hoofddoek die hiervan bewust is, verricht als het ware de hele dag aanbidding. Iedere seconde dat ze haar hoofddoek draagt, wordt toegeschreven alsof ze aanbidding verricht. Dit is een grote gunst die Allah aan de vrouwen heeft geschonken. Het ervaren van een kleine moeite op deze wereld door het dragen van een hoofddoek, zal in het hiernamaals resulteren in een grote beloning.”

Zie je het al voor je. Een gehoofddoekte agente die  als het ware de hele dag Allah aanbidt. Dat is nog niet het ergste. Bij een fundamentalistische agente als Izat mag je er van uitgaan dat ze de hijab draagt omdat de koran daar om zou vragen. Dan mag je ook aannemen dat ze ook alle minder aardige verzen uit de koran serieus neemt. Het kernvers van de koran is: ‘Strijdt tot de religie van Allah is’. De hele koran is daar als het ware om heen gebouwd. De koran bevat het actieplan om de wereld aan de voeten van Allah te leggen en geweld wordt daarbij niet geschuwd. In een blog (Het kernthema van de islam: “strijdt tot de wereld van Allah is”, wordt onvoldoende weersproken) heb ik me al eens eerder afgevraagd waarom onze overheid dat doel van de islam niet serieus als  gevaar ziet. In dat blog heb ik ook een aantal minder aardige verzen uit de koran opgenomen.

Er is ook reden om verzet te plegen tegen het aannemen van moslims en moslima’s in functies met beslissingsbevoegdheden. Het schandaal over het Amsterdamse deradicaliseringsproject en corrupte moslimagenten vormen een aanwijzing dat de tribale cultuur van moslims niet te verenigen is met de Nederlandse cultuur.

Links Nederland solidariseert zich al lang niet meer zoals vanouds met mensen met een modaal inkomen of minder dan dat. Dat het links zou gaan om het delen van macht, kennis en inkomen, kan niet meer worden waargemaakt. Links solidariseert zich met minderheidsgroepen, keert zich tegen het nauwelijks bestaande racisme alsof dat een enorm probleem is en steunt de islam bij het verkrijgen van steeds meer macht. Links bevordert het fundamentalisme en heeft lak aan de overgrote meerderheid van de bevolking die de islam wel degelijk en terecht als een gevaar ziet.

Mensenrechten keren zich tegen nationaal belang

                                                                        

Na de tweede wereldoorlog ontstond er een klimaat om mensenrechten te formaliseren (UVRM 1948). Daarmee werd gehoor gegeven aan reeds lang klinkende pleidooien voor de institutionalisering van die rechten. In 1950 kwamen de Europese landen met een eigen toegespitste  verklaring, de EVRM. De islamitische landen namen in 1990 definitief afscheid van de UVRM omdat zij de koran en sharia daar niet ondergeschikt aan wilden maken. Het Europese Hof voor de mensenrechten verklaarde in 2003 dat de sharia als rechtsstelsel in strijd is  met de Europese rechten van de mens. De Universele Rechten van de Mens zijn in de praktijk nog lang niet universeel en dat schept de nodige problemen.

De bed-, bad- en broodregeling

In oorsprong waren de mensenrechten bedoeld als burgerrechten. Door jurisprudentie en aanvullende wetgeving  zijn de mensenrechten van toepassing geworden op alle op het grondgebied van een staat verblijvende mensen, ook als ze niet tot de ingezetenen behoren.

Vluchtelingenorganisaties en advocaten benutten de Europese regels om nationale regels aan de kaak te stellen. Een recente uitspraak van het Europese Hof draagt de Europese landen op om voor illegaal in een land verblijvenden minimale zorg te verlenen in de vorm van een bed-, bad- en broodregeling. Het kan als een van de voorbeelden worden gezien waarin de rechten van de mens een supra-nationale toetssteen zijn geworden voor de correctheid van nationale wet- en regelgeving.

Mensenrechten reiken ver. Iedereen die illegaal ons land binnen weet te komen wordt beschermd door mensenrechten en kan daar een beroep op doen. Het veelvuldig beroep op mensenrechten, en dit is er maar één voorbeeld van, ondergraaft de landelijke politiek voor zover die zich uitdrukt in wet- en regelgeving. Bij alle pogingen om ongewenste instroom tegen te gaan en het volume te beperken, staat de overheid machteloos ten opzichte van de slimmeriken die de grens weten over te komen. 

Vluchtelingen hebben verwachtingen

Een dunner bevolkt land als Polen en dat bereid is om vluchtelingen op te vangen, heeft dat probleem niet. Vluchtelingen mijden het land vanwege zijn beperkte niveau van voorzieningen. Vluchtelingen hebben als regel veel geld betaald om hier te komen en hebben verwachtingen. De eerste Syrische vluchtelingen die in de grootschalige noodopvang in Zwolle terecht kwamen, waren duidelijk teleurgesteld en begonnen meteen te klagen over de ‘onmenselijke’ omstandigheden waarin zij werden ontvangen. Dat armere landgenoten onder veel erbarmelijke omstandigheden worden opgevangen, wordt vergeten.

Beijveraars voor mensen rechten als Amnesty, de Nederlandse Protestantse kerken (NPK) en Vluchtelingenwerk hebben het nieuwste advies van Europa verwelkomd, maar lijken zich geen rekenschap te geven van de effecten op korte en lange termijn. Het is ‘goed doen’ met afwenteling van de kosten op anderen en de toekomst.  

De ontwikkelingen zullen op de lange duur ten koste gaan van de draagkracht voor de rechten van de mens. Ze keren zich tegen ons en zadelen ons op met ongewenste gevolgen. Ook het opportunistische en dubieuze gebruik van mensenrechten is een probleem aan het worden. Voorstanders van de invoering van de sharia beroepen zich bijvoorbeeld op mensenrechten die ze om geloofsredenen afwijzen.

‘Wie goed doet, goed ontmoet’?

Illegaal hier verblijvenden die op straat zwerven zijn als regel mensen die door hun geld heen zijn en hier geen netwerk hebben. Ze vormen maar een klein deel van het aantal illegalen. De harde maatregel om hen als ongewenst vreemdeling te verklaren en zo anderen te ontmoedigen om hier naar toe te komen, is nu door Europa doorkruist.

Het zijn Nederlandse gezegden als ‘Wie goed doet, goed ontmoet’ en ‘Al te goed is buurman’s gek, ’ die hier op gespannen voet met elkaar staan.  Het eerste gezegde heeft pleit gewonnen terwijl de stemming in het land richting het tweede gezegde groeit. Het zal de groeiende polarisatie weer vergroten en het vertrouwen in Europa verder ondermijnen. Het vertrouwen in de ooit onomstotelijke mensenrechten zal eroderen.

Mensenrechten en nationaal belang

Mensenrechten keren zich tegen ons omdat ze een goede afweging tussen nationaal belang en mensenrechten onmogelijk maken. Mensenrechten houden op geen enkele manier rekening met nationale belangen, draagkracht onder de bevolking en lange termijn-effecten. Het is slikken of stikken. Misschien wordt het tijd voor een Verklaring van de Rechten van Naties.

Het door het CDA gelanceerde voorstel om oorlogsvluchtelingen een tijdelijke opvang te bieden is op de lange duur niet gevrijwaard van aantasting door het beroep op mensenrechten. Over een paar jaar zullen aaibare maar deerniswekkende meisjes in goed Nederlands op televisie betogen dat er voor hun in Syrië niets meer is om terug te gaan. Blijf dan maar eens standvastig.

Eerder verschenen op The Post Online

Update 27012016

HRW wil dat de grenzen open blijven

http://www.volkskrant.nl/buitenland/-de-grenzen-sluiten-is-mensenrechten-schenden~a4233077/