Faalt de Koran, als ISIS faalt en verliest?

                                                                   

   

In een lange recente brief roept ISIS moslims waar ter wereld ook op om actief te worden en aanslagen te plegen in de landen die de coalitie tegen ISIS vormen.

In de brief wordt gesnoefd hoe ISIS de macht wil grijpen in de wereld en dat doet met op de vijand buitgemaakte wapens. Aan de hand van een aantal korancitaten laat ISIS zien hoe ze uitvoering geven aan de opdracht van Allah en hoe die hun gewelddadigheid rechtvaardigt. Essentieel daarbij is de door Allah in de Koran gedane belofte dat hij ter plekke een handje zal helpen als islamitische strijders tegen een overmacht staan. De brief eindigt in een smeekbede van de naar hun overtuiging recht in de leer zijnde strijders van ISIS dat Allah zijn beloften zal waarmaken.

De Koran is op te vatten als een handleiding voor strijd. De verzen verzekeren gedode strijders van een eeuwig paradijselijk leven en geven de overlevenden recht op rijke buit. De verzen geven ook richtlijnen voor de politieke Islam. De onverdunde Koran is het handboek van ISIS die als strijdmacht er in korte tijd in slaagde om grote delen van Syrië en Irak te veroveren. Ze zien dat als bewijs dat Allah aan hun zijde is en rekenen op zijn voortgezette steun.

ISIS is er in korte tijd in geslaagd om de wereld te laten gruwen van de militante en militaire Islam. Onthoofdingsvideo’s, het massaal doden van ketters en ongelovigen, het tot slaaf maken van gevangenen en het uitleven van een schrikbewind in de veroverde gebieden, heeft wereldwijde afschuw opgeroepen en geleid tot de internationale overtuiging dat ISIS vernietigd dient te worden.

Is ISIS een van de laatste oplevingen van de militante Islam? Die vraag kan niet met zekerheid worden beantwoord. Het laat zich echter aanzien dat de wereldwijde afschuw zijn effect zal hebben op moslims en moslimgeleerden. Nu al buitelen ze over elkaar met de haastige bewering dat ISIS niet islamitisch is. Dat is de verkeerde boodschap. ISIS is 100% islamitisch en baseert zich op de Koran en de daden van Mohammed. De boodschap van de ontkenners zou dan ook beter kunnen luiden: dat ze deze opvatting van de Islam als niet meer van deze tijd zien. ISIS maakt in zijn brief korte metten met de opvatting dat ISIS niet islamitisch zou zijn en wijst de ontkenners terecht.

ISIS gaat de strijd verliezen, dat staat nu al vast. In religieuze zin betekent dit dat Allah zijn in de Koran gedane beloften niet waar kan maken en niet langer almachtig zijn strijders kan laten winnen tegen een overmacht. Wat dat betekent voor de moslims die geloofsgetrouw op die steun rekenen is moeilijk te bepalen. Was het de verkeerde oorlog, zijn de beloften uit de Koran loze beloften, is een veroveringsoorlog geen effectief middel meer, moet de islam zijn strijd om de wereld voor Allah te veroveren opgeven? Het zijn niet alleen vragen voor strijdbare moslims, maar voor iedere moslim in de wereld.

Mijn opvatting is dat de Koran wel moet falen. De tekst is tot stand gekomen in een periode van de geschiedenis waarin nog geen internationale coalities als tegenstander opstonden die konden beschikken over een snelle interventiemacht met doeltreffende wapens. De militaire islam is een anachronisme geworden, net zo als de hardvochtige en wraakzuchtige stammengod van de joden een anachronisme is geworden. Allah kan zijn beloften niet langer waar maken en de inhoud van het geloof in hem zal daarmee moeten veranderen.

Dat betekent nog niet dat de Islam zijn missie om de wereld voor Allah te veroveren zal opgeven. Ik heb al eerder gewezen op een aanpak die ik ‘verbaal jihadisme’ heb genoemd. Het is een geweldloze vorm van strijden waarmee moslims onder dekking van autochtone politieke correctheid niet alleen een plaats in niet-islamitische landen proberen te veroveren, maar die plaats ook proberen uit te breiden door zo veel mogelijk mensen te betrekken bij hun strijd tegen het kapitalisme en verfoeide zionisme dat de wereld financieel manipuleert. Dat is de strijd waar de Westerse wereld de komende decennia voor staat. Ook die strijd zal worden gewonnen. De wereld kent geen genade voor een religie die haar belaagt.

De laatste kans voor de Islam is een onderdeel te worden van de Westerse godsdienstvrede waarin gelovigen andersgelovigen respecteren en in hun waarde laten. Dat is mogelijk zodra de Islam de opdracht om de wereld voor Allah te veroveren als een anachronisme gaat zien en zijn beleden voorkeur voor vredelievendheid in praktijk gaat brengen.

Betekent Islam: vrede?

                                                                           

Islam betekent zowel ‘overgave’ als ‘vrede’. Let wel het betekent niet: ‘vredig’. De ‘vrede’ van de Islam is dubbelzinnig. Vrede door overgave is ook in religieuze en spirituele kringen wel bekend, het is de vrede van het ego-loos zijn dat door veel meditatie zou kunnen worden bereikt. Dat is niet de dezelfde vrede van de Islam. Overgave aan wat Allah van je verlangt is voor een moslim de weg naar vrede. Wie de Koran en hadith’s er op na slaat treft daarin geen vredige Islam aan. De opdracht voor moslims is te strijden totdat de wereld van Allah is.  Die strijd sluit geweld niet uit. Mohammed ging zijn medestrijders daarin voor bij de eerste veroveringen. Op de vlag van Saoedi-Arabië staat de bekende tekst: ‘Er is één god en Mohammed is zijn Profeet’. Daaronder staat een kromzwaard afgebeeld als symbool voor de opdracht om te strijden. De Islam kent zijn ‘bloody borders’ (Samuel Huntington), terreurgroepen en interne oorlogen. Uit het beeld dat de media ons dagelijks voorschotelen rijst geen beeld van een vreedzame religie op.

Ondanks het beeld uit de media roepen wereldleiders als Obama en Cameron om het hardst dat Islam vrede is en hetzelfde valt op te tekenen uit de mond van veel moslims. Het levert een paradox op. Het verkondigde beeld is in strijd met het waarneembare bestaande beeld. Voor zover moslims verkondigen dat Islam ‘vrede’ betekent ga ik er van uit dat ze het eindbeeld van de Islam voor ogen hebben:  er is ‘vrede’ zodra de wereld van Allah is.  De vrede van de overgave. Echt vredig is dat ook weer niet. Dissidente denkers in islamitische landen hebben het zwaar. Ze komen in de gevangenis of komen om bij een moordaanslag. Dat gebeurt ook als je je niet aan de regels houdt. Een kleine groep jongeren kwam in Iran in de gevangenis omdat ze een vrolijke song op You Tube hadden geplaatst.

Waarom roepen bekende wereldleiders dan dat de Islam ‘vrede’ betekent? De enige aanvaardbare reden die ik heb kunnen vinden is dat het tactiek is, een verbale tactiek. Ze bevestigen wat zegslieden van de Islam bij herhaling verkondigen. De boodschap is dan: dat willen we best aannemen, maar laat het maar zien! Obama en Cameron dwingen als het ware de Islam om zich aan zijn woord te houden.

Ik neig er toe die tactiek als riskant te zien. Die tactiek richt zich op de kern van de Islam die het bekeren van de wereld, zo nodig kwaadschiks, als doel heeft en andere religies als ketterij of barbarij ziet. Een religie die strijden beloont met buit, martelaarschap of heldendom. Obama en Cameron steunen echter ook moslims die er een andere –vredige-opvatting van hun religie op na houden. Niemand weet hoe groot die groep eigenlijk is. Ze heeft geen echte woordvoerders en leidt een min of meer ondergronds bestaan. Als dissidenten worden ze vervolgd in islamitische landen.

Voor de opvatting dat de Islam ‘vrede’ is, valt weinig grond aan te voeren. De eerste christenen werden door de Romeinen overal vervolgd, gekruisigd of aan de leeuwen gevoerd. Hun lijdzaam verzet heeft succes gehad.  De eerste moslims begonnen als een roversbende die weinig genade kende voor haar vijanden. Dat wordt nog steeds goed gepraat. Wie een biografie van Mohammed leest, treft vaak een heilige aan. Toch valt niet uit te sluiten dat de Islam ooit de weg naar vrede vindt, zoals Europa ooit de weg naar godsdienstvrede vond. De vraag is hoe we die ontwikkeling kunnen steunen. 

Vooralsnog staat het afgrijzen in de wereld over de gewelddadigheid van en binnen de Islam in schril contrast met de mantra van de wereldleiders dat Islam vrede is.

Het zou kunnen zijn dat de combinatie van afgrijzen en kritiek in de wereld samen met de verzekeringen van de wereldleiders een werkzame combinatie is. Co-existentie van religies is mogelijk, externe druk kan daarbij helpen. Zo lang echter de vlag van Saoedi-Arabië onveranderd blijft wapperen en dat land naast olie vooral dubbelhartig een fundamentalistische Islam exporteert, lijkt de vredige Islam nog ver weg.

Aanvulling: Omstreeks 20 september is door ISIS een verklaring uitgebracht waarin moslims over de hele wereld worden uitgenodigd om een totale oorlog te beginnen tegen de landen die een coalitie hebben gevormd om ISIS te bestrijden. In deze verklaring wordt ook Obama vanwege zijn herhaalde uitspraken dat Islam vrede is, geridiculiseerd: "And to the extent that Obama, the mule of the jews, suddenly became a sheikh, mufti (Islamic scholar that issues verdicts), and an Islamic preacher, warning the people and preaching in defense of Islam, claiming that the Islamic State has nothing to do with Islam".